Dysfagie, een symptoom, een klacht

Gepubliceerd door Dr. Renaud Guichard op 06/08/2002 - 00h00
-A +A

PUB

Wat gebeurt er bij het onderzoek?

Het belangrijkste diagnostisch onderzoek bij dysfagie is een oesofagogastroscopie. Daarbij wordt een endoscoop (soepele kijkbuis) in de mond gebracht. Het onderzoek wordt uitgevoerd door een gastro-enteroloog, is pijnloos en toont rechtstreeks het eventuele obstakel. Tevens kunnen biopsies (weefselmonsters) worden afgenomen voor microscopisch onderzoek.Een oesofagogastroscopie is geen agressief of pijnlijk onderzoek. Bij vermoeden van hiatus hernia met zure reflux of "megalo-oesophagus" kan ook een slokdarm-maag-duodenumtransit worden uitgevoerd. Dat is een radiologisch onderzoek waarbij foto's worden gemaakt na inname van een radio-opaak product (product dat ondoorlaatbaar is voor röntgen- of X-stralen). De radioloog volgt de progressie van de contraststof om bijv. na te gaan of de slokdarm correct samentrekt (in geval van "megalo-oesophagus") en of de vloeistof van de maag naar de slokdarm terugvloeit (bij hiatus hernia in geval van zure reflux).

Welke is de behandeling?

De behandeling van dysfagie hangt af van de oorzaak. Als de dysfagie te wijten is aan kanker, bestaat de behandeling uit chirurgie, radiotherapie of chemotherapie. Megalo-oesophagus kan worden behandeld door endoscopische dilataties of heelkunde. In geval van oesofagitis (ontsteking van de slokdarm, eventueel met vernauwingen) ten gevolge van zure reflux, wordt eerst een medische behandeling gegeven (behandeling van de reflux zelf) alvorens een endoscopische (dilataties) of heelkundige behandeling (operatie voor hiatus hernia) in overweging wordt genomen.

Gepubliceerd door Dr. Renaud Guichard op 06/08/2002 - 00h00
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB