Drangincontinentie, een niet te onderdrukken plasaandrang

Drangincontinentie gaat gepaard met ongewild urineverlies met een plotse en niet te onderdrukken aandrang om te plassen. Concreet betekent dat dat men de plas niet kan ophouden.

• De prevalentie van drangincontinentie
• De oorzaken van drangincontinentie
• Waaraan is drangincontinentie te wijten?
• Hoe kan drangincontinentie behandeld worden?

De prevalentie van drangincontinentie

Bij vrouwen varieert de prevalentie van urine-incontinentie al naargelang de studie van 10 tot 57%. De prevalentie neemt toe met de leeftijd. Op basis van duizenden vragenlijsten, schetste een Noors onderzoek (de EPICONT studie) een beeld van de prevalentie van urine-incontinentie per leeftijdsklasse. Daaruit blijkt het volgende:

12% van de vrouwen van 20 tot 29 jaar kampt met incontinentie
25 % van de vrouwen tussen 60 en 69 kampt met incontinentie
32% van de vrouwen ouder dan 80 jaar lijdt aan incontinentie
Van alle patiënten met incontinentie heeft 10 à 20% last van drangincontinentie.

De oorzaken van drangincontinentie

De abnormale contracties van de blaas wanneer die gevuld wordt, is de oorzaak van het ongewild verlies van urine. De contracties treden op wanneer de blaas nog niet erg vol is. De urethrasfincter blijft gesloten, zoals het hoort, maar de druk in de blaas wordt hoger dan de druk van de urethrasfincter. Daardoor wordt de sfincter geforceerd en loopt de urine weg via de urinebuis wat tot ongewild urineverlies leidt. Uit klinische vraaggesprekken blijkt dat bepaalde stimuli bij verschillende patiënten het urineverlies veroorzaken (de sleutel in de deur stoppen, handen in koud water, enz.)
Drangincontinentie gaat ook gepaard met een verhoogd aantal micties overdag en of 's nachts.

Artikel gepubliceerd door Dr. Mickaël Dahan, uroloog op 13/05/2008