Dollekoeienziekte : antwoord van de overheid op 8 vragen

De Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) heeft recent een document gepubliceerd om de consumenten te beschermen tegen de risico's van het eten van rundvlees dat besmet is met bovine spongiforme encefalopathie (BSE) of dollekoeienziekte.

• 1) Hoe worden de runderen gevoed ?
• 2) Bestaat er een systeem van actieve bewaking van BSE ?
• 3) Worden de gevallen van BSE ingevoerd of komen ze voor bij de nationale veestapel ?
• 4) Is het vlees afkomstig van jonge runderen ?
• 5) Worden risicoweefsels verwijderd en vernietigd ?
• 6) Zijn er procedures voorzien om kruisbesmetting in slachthuizen te voorkomen ?
• 7) Kunnen nog andere vleesproducten het BSE-agens bevatten ?
• 8) Worden de praktijken goed gecontroleerd ?

De dollekoeienziekte is een zeldzame ziekte die in 1986 voor het eerst werd vastgesteld bij Britse runderen. Tien jaar later werd een nieuwe variant van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob ontdekt bij de mens en in verband gebracht met de BSE-epidemie bij het vee. De oorzaak zou zijn het eten van besmet vlees of andere voedingsproducten afkomstig van runderen.We kunnen niet alle vragen beantwoorden, maar wel een aantal maatregelen nemen om te voorkomen dat het agens in de voedselketen zou terechtkomen en om zodoende de veiligheid van de vleeswaren te waarborgen.

1) Hoe worden de runderen gevoed ?

Er bestaat een duidelijk verband tussen BSE en het recycleren van runderkarkassen, dat tot doel heeft eiwitten van "vlees en botmeel" te verkrijgen om zo andere runderen te voeden. Als de runderen geen eiwitten krijgen afkomstig van karkassen van herkauwers (runderen, schapen, geiten), is de kans op BSE verwaarloosbaar klein.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door Dr. Philippe Burton op 18/02/2003 - 00:00

Bronnen: Wereldgezondheidsorganisatie 'Huit questions que les consommateurs doivent se poser à propos de la maladie de la vache folle', 30 januari 2003