• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    16 mening
  • Commentaren (0)

Discushernia: alles over de operaties

Discushernia: alles over de operaties

Men spreekt van een discushernia als een beweegbare discus of tussenwervelschijf verder dan normaal verschoven is. De uitpuilende discus kan op een zenuwwortel drukken en veroorzaakt in dat geval een stekende pijn. Als de symptomen niet genoeg verzacht kunnen worden met geneesmiddelen, wordt soms operatief ingegrepen.

Discushernia

In 80% van de gevallen treedt een discusherniadiscus/strong> in de onderrug op, en wel tussen de vierde en de vijfde lendenwervel of tussen de vijfde lendenwervel en de eerste wervel van het heiligbeen of sacrum. Maar een hernia kan ook voorkomen in de nekwervels. De aandoening komt het meest voor bij mensen tussen de 30 en 50 jaar. Daarna is het risico op een hernia kleiner, omdat de buitenwand die rond de tussenwervelschijf zit met de jaren harder wordt. Een hernia ontstaat als gevolg van een letsel, bij het bukken of het dragen van een zware last.

Als de discus op een zenuwwortel drukt, kan de pijn heel verschillend zijn van intensiteit. Soms kan de pijn licht en goed draaglijk zijn, soms vormt hij ook een heuse handicap en verergert hij nog bij bewegingen. Afhankelijk van hoe groot de druk is, kunnen er tintelingen maar ook verlamming optreden.

Soms geneest een hernia vanzelf. Koude of warmte, of het innemen van pijnstillers volstaan soms om de pijn te verzachten. In het andere geval zal de arts ontstekingsremmers en/of inspuitingen met corticosteroïden voorschrijven. Soms is kinesitherapie nodig of moet de patiënt een rugkorset dragen. Als ook dat alles niet helpt, kan als laatste redmiddel een operatie overwogen worden.
Een discushernia kan tot slot ook nog behandeld worden met de (niet-operatieve) techniek van de zogeheten chemonucleolyse. Hierbij wordt op de plek waar de hernia zich bevindt het kraakbeenoplossend enzym papaïne ingespoten. Op die manier wordt het vervormde deel van de tussenwervelschijf vernietigd.

Chirurgie en discushernia: traditioneel of microchirurgie?

De traditionele operatie van een discushernia gebeurt onder algemene verdoving en duurt ongeveer een uur. Hierbij wordt een sneetje van 5 à 10 cm gemaakt ter hoogte van de aangetaste discus. Die tussenwervelschijf wordt verwijderd om de druk op de geknelde zenuwwortel te verlichten. De chirurg naait daarna de wonde weer dicht, maar laat wel een drain zitten. De patiënt kan 's anderendaags alweer uit bed, na twee dagen mag hij ook al rondstappen, en na 3 tot 5 dagen mag hij het ziekenhuis verlaten.
Microchirurgie of mini-invasieve chirurgie wordt meer en meer gebruikt. Het principe van de operatie is hetzelfde, maar de ingreep is veel minder zwaar omdat de snee veel kleiner is (ongeveer 1 cm) en de instrumenten nauwgezet gestuurd worden met behulp van een microscoop. Resultaat: de operatie is veel korter - ze duurt een twintigtal minuten - en de nawerkingen van de operatie zijn ook veel kleiner.
Soms wordt ook de zogeheten percutane chirurgie toegepast. Hierbij wordt via een heel kleine snee miniatuurinstrumenten en een camera ingebracht. Ook deze operatie is minder zwaar

De resultaten van de chirurgie zijn over het algemeen heel goed. In 80% van de gevallen is er een aanzienlijke vermindering van de pijn of verdwijnt de pijn volledig.

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 19/08/2011
Origineel artikel geschreven door op 14/04/2009

Vindt u het artikel interessant?
 

Meer weten

GIDS ZIEKTEN EN AANDOENINGEN
Medische encyclopedie
Vragen en antwoorden