Diabetoporose: de link tussen diabetes en osteoporose

Geüpdatet door Hélène Joubert, wetenschapsjournaliste op 16/05/2017 - 15h09
-A +A

PUB

Diabetes en de botten: wat is de link?

Bij diabetes type 1 en type 2 zijn er, net als in veel ziektes, meerdere factoren in het spel die het bot brozer maken. Een aantal hypothesen:

  • Een - bij diabetes - grotere opstapeling van bepaalde stoffen die voortkomen uit de chemische reactie tussen een suiker en eiwitresiduen (de zogenaamde AGE). Die stoffen zouden het verouderingsproces kunnen versnellen en het risico op bepaalde ziektes vergroten. Ze zouden ook een directe impact hebben op het botmetabolisme (het permanente proces van botvorming en botafbraak).  Bij diabetespatiënten zijn er stoornissen in het vet tussen de botten (het intraosseus vet). De kwaliteit van dit vet wordt bij patiënten met diabetes type 2 aangetast, waardoor er een toename is van de verzadigde vetten, en dat heeft mogelijk zijn weerslag op de botkwaliteit.
  • De botbroosheid wordt bij diabetespatiënten ook veroorzaakt door de aangerichte  schade in de bloedvaten. We weten dat er een rechtstreeks verband is tussen het vaatstelsel en het botweefsel. Atherosclerose (de ophoping van vetstoffen in de aders, vooral van de zogenaamde slechte LDL-cholesterol) en een voorgeschiedenis van cardiovasculaire aandoeningen (hartinfarct, hartfalen, enz.) leiden tot een verhoogd risico op osteoporose. Mensen die door hun diabetes complicaties ontwikkelen in het microvaatstelsel (aantasting van de nieren, zenuwen en ogen) en in het macrovaatstelsel (hartproblemen, vaataandoeningen) ondervinden daardoor schade aan hun beendergestel. (5)
  •  Bij diabetes type 1 kampen patiënten al sinds hun kindertijd of puberteit met de aandoening, waardoor de kans bestaat dat de piek van de optimale botmassa niet wordt bereikt. Die piek moet nochtans de gezondheid van het bot voor de komende vijftig jaar garanderen.

Ik ben diabetespatiënt. Loop ik meer kans op breuken?

De traditionele onderzoeken voor het meten van de botdichtheid maken het niet altijd mogelijk om het risico op breuken bij diabetespatiënten te voorspellen. Om de risicopersonen onder de mensen met diabetes type 2 op te sporen, focussen de artsen zich daarom op de mensen die al breuken hebben gehad, op mensen met een verhoogd risico op valpartijen (mensen met gezichtsproblemen hebben als gevolg van diabetes, mensen met overgewicht of mensen die minder gevoel in de benen hebben door schade aan de zenuwen) en op mensen met vaatcomplicaties. Zij moeten eerder nog dan andere patiënten doorverwezen worden naar een reumatoloog voor een screening en een eventuele behandeling.

Dr. Julien Paccou: “Als er sprake is van osteoporose, zullen de diabetespatiënten precies op dezelfde manier behandeld worden als niet-diabetespatiënten. Het enige aspect dat er voor hen extra bijkomt is dat we hun bloedsuikerspiegel beter onder controle proberen te krijgen. Dat is goed voor hun algemene gezondheidstoestand, maar ook voor het bot. Vervolgens moeten ook een aantal risicofactoren worden bijgestuurd (stoppen met roken, alcoholconsumptie beperken, aan lichaamsbeweging doen, enz.) en moet er eventueel een behandeling voor osteoporose worden opgestart. Er is geen reden om te denken dat deze geneesmiddelen minder goed werken bij diabetespatiënten. Supplementen van vitamine D en calcium zijn voor iedereen goed, en nog meer voor diabetespatiënten type 2. Meestal hebben deze mensen overgewicht en lopen ze meer kans op een tekort aan vitamine D dan de doorsnee bevolking.”

Initialement publié par Hélène Joubert, wetenschapsjournaliste le 28/06/2016 - 16h15 et mis à jour par Hélène Joubert, wetenschapsjournaliste le 16/05/2017 - 15h09

 (1) Shah Diabetes Med 2015 ; (2) Weber Diab Care 2015 ; (3) J Bone Miner Res 2015 ; 301338-46 ; (4) Chia-Ing Li et al, J Bone Miner Res. 2015 ; (5) J Bone Miner Res. 2015 Aug;30(8):1386-93 

D’après un entretien avec le Dr Julien Paccou, rhumatologue, service de rhumatologie du CHU de Lille, France 

Bekijk dit artikel
PUB