Diabetes en insulinepomp: hoe en wat

De insulinepomp, een alternatief voor de vele dagelijkse insulinespuitjes

Dit kleine elektrische apparaatje bestaat uit een pomp en een insulinereservoir dat verbonden is met een katheter die onder de huid wordt geplaatst. De patiënt draagt de pomp dus permanent en krijgt continu - 24u op 24u - kleine dosissen insuline toegediend. De pomp bootst op die manier de normale basiswerking van de pancreas na, waardoor de patiënt tussen de maaltijden en 's nachts een normale glykemie behoudt.
Het basisvolume wordt door de arts geprogrammeerd en hangt af van de individuele behoefte van de patiënt. Het kan op elk ogenblik worden bijgestuurd in functie van bepaalde activiteiten. Dat kan na, maar ook (preventief) voor die activiteit.
Er kunnen ook tijdelijk bijkomende dosissen insuline toegediend worden afhankelijk van de activiteiten van de dag (lichamelijke inspanningen, vieruurtje, gezoet dessert). Dat geeft de patiënt een grote vrijheid.

Insulinepomp: voor- en nadelen

Nadelen:

• Voor het opstarten van de behandeling is een ziekenhuisopname vereist.
• De technische werking en het beheer van de pomp moeten worden aangeleerd.
• Actieve betrokkenheid van de patiënt om de werking van de pomp te regelen.
• De pomp moet permanent gedragen worden, 24u/24 en 7d/7.
• Controle van de glykemie blijft behouden (minstens 3 keer per dag).

Voordelen:

• De vele dagelijkse spuitjes hoeven niet meer.
• De glykemie is beter in evenwicht.
• Makkelijkere aanpassing aan dagelijkse activiteiten.
• Betere levenskwaliteit.
• Geschikt voor volwassenen én kinderen.

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 22/05/2012
Créé initialement par Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste le 15/06/2010

Bronnen: Association française des diabétiques, www.eclairersurlapompe.fr.