Depressies: psychotherapie

Depressies zijn niet alleen te verhelpen met geneesmiddelen. Antidepressiva alleen zullen niet volstaan, want die pakken de symptomen aan, maar niet de ziekte. Het psychische leed die de patiënten ervaren, vraagt om een luisterend oor. Een overzicht van de verschillende psychotherapieën.

• Cognitieve en gedragstherapieën
• Interpersoonlijke psychotherapie
• Psychodynamische therapieën: psychoanalyse en analytisch geïnspireerde psychotherapie

Psychologische hulp maakt het mogelijk zijn ziekte beter te leren kennen, hervallen te voorkomen en te weten wanneer je hulp moet vragen. Op deze wijze kan aan de vaak kwetsbare patiënten geleerd worden hun emoties en de spanningen uit het dagelijkse leven beter te beleven. Er bestaan drie types psychotherapie die een depressieve persoon kunnen helpen:

cognitieve en gedragstherapie;
interpersoonlijke psychotherapie;
psychodynamische therapie, zoals psychoanalyse of psychoanalytisch geïnspireerde therapie.Ze druisen niet tegen elkaar in. Integendeel, we zien dat deze drie methodes stilaan door elkaar worden gebruikt: ze gaan zich aan elkaar aanpassen en bij elkaar elementen ontlenen.Niettemin onderscheiden we de korte, gestructureerde therapieën (zoals de cognitieve en gedragstherapie en interpersoonlijke therapie) enerzijds, en psychodynamische therapie anderzijds.
De eerste concentreren zich op het heden. Ze proberen de patiënt te helpen zijn vaardigheden te ontwikkelen om zijn huidige problemen onder controle te krijgen. De therapeut, die hier gericht werkt, geeft gedetailleerde informatie over de ziekte, de therapie, de doelstellingen en de duur van de behandeling. Het doel bestaat eruit de symptomen en het gedrag te wijzigen.
Omgekeerd gaan de psychodynamische therapeuten zich concentreren op het verleden. De patiënt herbeleeft en begrijpt de verdrongen elementen uit zijn persoonlijke geschiedenis. Hier is het doel om te helpen tot een consequente verandering te komen van de onderliggende persoonlijkheid.

Cognitieve en gedragstherapieën

Ze werken in op de negatieve gedachten en de cognitieve distorsies. Praktisch tonen ze de te grote eisen aan die de depressieve persoon zichzelf oplegt, zodat hij opnieuw leert van de realiteit niet meer louter het negatieve te zien en waardoor hij zijn automatische negatieve gedachten in de kiem kan leren smoren. Deze manier van denken vervalst immers de integratie van de werkelijkheid door er enkel de negatieve kant van te zien. De depressieve persoon verwerkt de informatie op een verkeerde manier en gaat op die manier zichzelf te streng aanpakken. De belangrijkste doelstelling van de therapeut zal zijn om de patiënt daar bewust van te maken. Daarna volgt er een periode van zelfobservatie, vervolgens een kritiekperiode en ten slotte de ontwikkeling van alternatieve gedachten. Door deze intellectuele turnoefening zal de patiënt systematisch aan de omgekeerde hypotheses gaan denken van de negatieve waar hij automatisch aan denkt. De laatste stap is de toepassing in het leven van alledag.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache op 24/06/2003

Bronnen: Dr. Dominique Barbier, La depression, Ed. Odile Jacob, prijs: 16, 80 euro.