Deodorants, onmisbare bondgenoten

Niemand wordt graag geconfronteerd met onaangename lichaamsgeuren. Gelukkig heeft de machtige cosmetische industrie zich over het onderwerp gebogen en verkeert ze nu in de mogelijkheid om ons talrijke oplossingen tegen onaangename geuren aan te bieden. Wat zijn deodorants en hoe werken ze?

• Waarom ruiken we naar zweet?
• Hoe werken deodorants?
• De keuze van texturen en parfums
• Andere minder bekende alternatieven

Waarom ruiken we naar zweet?

Wij ruiken in feite niet naar zweet, dat geurloos is. Wij ruiken omdat de bacteriën die op onze huid leven en die geurende substanties afscheiden, zich kunnen voeden met het zweet, in het bijzonder op de plaatsen waar mensen behaard zijn. De oksels, waar we zowel zweetklieren (die dus zweet afscheiden) als beharing aantreffen, zijn dus logischerwijze "de" strategische thuisbasis van de geuren die wij als hinderlijk ervaren. Het is wellicht nodig te herhalen dat lichaamsgeuren natuurlijk zijn, en zelfs noodzakelijk, vermits ze als onbewuste of instinctieve taal fungeren tussen verschillende lichamen. Dat betekent echter niet dat wij ons niet verplicht moeten voelen om die geuren te verwijderen. Dat is inderdaad wat in onze samenleving van ons verwacht wordt.

Hoe werken deodorants?

De eerste deodorants maskeerden de lichaamsgeuren door een andere, aangenamere geur. De meeste producten die tegenwoordig verkrijgbaar zijn, volgen dezelfde methode, maar er zijn nu ook deodorants zonder parfum. Deze zijn bestemd voor mensen die bang zijn dat hun parfum en hun deodorant niet bij elkaar zullen passen, maar ook voor mensen met een gevoelige huid of met bepaalde allergische reacties. Het bestaan van deze producten bewijst dat de hedendaagse deodorants veel meer zijn dan maskers voor lichaamsgeuren. Zij verminderen de afscheiding van zweet en dus ook de hoeveelheid zweet op de huid. Daardoor vermindert ook het aantal bacteriën en bijhorende geurtjes.

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 07/09/2010
Créé initialement par Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste le 05/08/2008

Bronnen: Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste