De zomer: dé verhuisperiode bij uitstek!

Elke zomer verhuizen ongeveer één miljoen gezinnen. Een ingrijpende omwenteling die altijd stress veroorzaakt en soms tot angstklachten, aanpassingsstoornissen en zelfs depressie kan leiden. Volgens psychologen is verhuizen de 3de belangrijkste oorzaak van trauma's, na rouwen en scheiden.

• Wanneer is er reden tot ongerustheid?
• Vooral uitkijken bij kinderen!

Verhuizen, betekent: je vertrouwde dagelijkse aangrijpingspunten verliezen, en is dan ook voor iedereen een bron van stress. Bij sommigen kan die stress echter ontaarden in angstklachten of aanpassingsstoornissen. In de meeste gevallen gaat het om een normale adaptatiefase. Nervositeit, onrust, opwinding en bij kinderen scheidingsangst: het zijn stuk voor stuk symptomen die thuishoren in het "angstregister". Daar kunnen nog depressieve klachten (zwarte gedachten, slapeloosheid) bijkomen, afhankelijk van de aanleg van de persoon in kwestie. In dit stadium is het belangrijk om de impact van de verhuizing te evalueren. Die verschilt uiteraard naar gelang de omstandigheden: is het werk de oorzaak van de verhuizing, gaat het om gezinsuitbreiding, verbetert of verslechtert het beroepsstatuut, is er sprake van een scheiding, pensionering, … ? Ook de omstandigheden van de verhuizing spelen een belangrijke rol: een vastgoedlening, de afstand van het werk en van de rest van de familie, noodzakelijke werken enz.

Wanneer is er reden tot ongerustheid?

Als de symptomen aanhouden (langer dan één à twee maanden), zeer intens zijn of gepaard gaan met depressiesymptomen. In dat geval moet u een arts raadplegen. Die zal in de eerste plaats luisteren en u informatie en advies geven over mogelijke oplossingen. Zit de malaise dieper, dan kunnen cognitieve en gedragstherapie nuttig zijn. Ook stressbeheersingstechnieken zijn efficiënt: progressieve spierrelaxatie, ademhalingscontrole, lichaamsbeweging, … In sommige gevallen moeten de angst- of depressieklachten behandeld worden met geneesmiddelen. Het komt er vooral op aan de symptomen niet te ontkennen of te minimaliseren. Een dergelijke houding dreigt het alleen maar moeilijker te maken en de behandeling nodeloos te vertragen.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 20/07/2004

Bronnen: Soigner le stress et l'anxiété par soi-même (Zelfzorg bij stress- en angstklachten), dr. Servant, Ed. Odile Jacob.