• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    0 mening
  • Commentaren (0)

De steroïdenrage

De steroïdenrage In de Verenigde Staten is de uitdrukking "steroïd rage" (steroïdenrage) een klassieker geworden bij de Rechtbanken. Het verschijnsel wordt voorgesteld als een monsterlijk nevenproduct van de sport. Maar waarover gaat het eigenlijk?

Sport is prima voor de gezondheid, dat weet ondertussen iedereen. Sporten versterkt immers heel wat organen: hart, longen, skelet enz. Dat is echter niet alles! Men vergeet er immers vaak ook bij te zeggen dat sport mee de hormooncircuits in stand helpt te houden, onder meer als het om testosteron gaat…

De inspanningsvitamine

We willen hier niet in detail treden, gewoon even enkele feiten op een rijtje zetten. Testosteron is een hormoon dat vooral geproduceerd wordt door de testikels bij de man en in mindere mate door de eierstokken en de bijnieren bij de vrouw. Het draagt onder meer bij tot de versterking van het spierstelsel van mannelijke pubers. Het testosterongehalte bereikt een piek rond 18 jaar en neemt nadien langzaam af. Sporten helpt dus om de testosteronproductie op een zo hoog mogelijk peil te houden. Dat is echter uiteraard niet voldoende om de daling van de testosteronproductie compleet een halt toe te roepen. Vandaar dat sommige sporters hun toevlucht nemen tot stoffen (anabole steroïden) die de effecten van testosteron kunstmatig reproduceren. Met een goede training en een eiwitrijke voeding doet deze methode je inderdaad aan kracht winnen. In de jaren 60 werden deze "ersatzhormonen" voorgesteld als "inspanningsvitamines". Nadien bleek dat ze risico's inhielden voor het organisme, onder meer kanker en hart- en vaatziekten, en wilde men ze met alle soorten antidopingreglementen verbieden. Op dat ogenblik was hun gebruik echter al nagenoeg oncontroleerbaar geworden.

Testosteron: het loopt uit de hand!

De mogelijke impact van deze anabole steroïden op de spieren is zonneklaar. Andere, onder meer psychische effecten zijn echter veel minder bekend. Ze verhogen immers niet alleen het prestatievermogen: je wordt er ook agressiever en soms zelfs gewelddadiger door. Al in de jaren 50 veroorzaakte het gebruik van steroïden de eerste drama's: verkrachting, moord, zelfmoord, … In de Verenigde Staten blijven affaires aan het licht komen waarin beroemde sportlui betrokken zijn. Zo staat in het boek "Criminals who play in the NFL" te lezen dat één op de drie spelers van Amerikaans voetbal al problemen heeft gehad met het Gerecht! Nog verontrustender is dat de consumptiegewoonten van deze "kampioenen" een weerslag hebben op de hele bevolking. Zo blijkt uit peilingen dat tot 5 % van de Amerikaanse middelbare scholieren steroïden gebruikt! We kunnen nu al gerust spreken van een volksgezondheidsprobleem. Bij ons loopt het gelukkig niet zo'n vaart. Toch is het opletten geblazen voor de banalisering van het hormoongebruik.

Artikel gepubliceerd door op 01/04/2003

Bronnen: Pros & Cons: Criminals who play in the NFL, Jeff Benedict & Don Yaegers, 1999 Sport et Vie nr.59, maart 2000, Front du dopage, Dr.JP de Mondenard, p.65 BERMOND B. (1977) Hormonen en agressief gedrag. in: P. Wiepkema & J. van Hooff (Eds.) Agressief Gedrag: Oorzaken en functies. Bohn, Scheltema & Holkema, Utrecht, pp. 291- 308.

Vindt u het artikel interessant?