De diabetesvoet

De behandeling van voetletsels bij diabetici blijft een moeilijke zaak. Deze letsels kunnen verschillende oorzaken hebben en neurologische, infectieuze en vaatcomplicaties veroorzaken die soms zelfs een amputatie vereisen. En toch is dit één van de minst bekende complicaties van suikerziekte.

• In de praktijk
• Wat zijn de oorzaken?
• Wanneer moet u een arts raadplegen?
• Wat gebeurt er bij de onderzoeken?
• Wat zijn de behandelingsmogelijkheden?

In de praktijk

Preventie is essentieelom zowel wonden als amputatie te vermijden. Dat betekent dat u elke dag de volgende preventiemaatregelen moet nemen:

schoenen dragen die in goede staat zijn en geen voetblessures veroorzaken;
de veters niet te strak vastmaken;
niet blootsvoets op een oneffen of ruwe bodem (rotsblokken, ...) lopen: één onnozel keitje kan uw voet verwonden zonder dat u dat merkt;
warmtebronnen die kunnen branden, vermijden (voetbad, bedkruik, radiator);
regelmatig uw voeten verzorgen en inspecteren;
bij het minste huidprobleem een arts raadplegen.

Wat zijn de oorzaken?

Diabetes mellitus tast geleidelijk de zenuwen en bloedvaten aan. Dat heeft zeer zware gevolgen voor de voeten. De aantasting van de zenuwen vermindert immers de huidgevoeligheid (voor warmte en koude, aanraking en pijn), waardoor voetwonden minder gevoeld en dus verwaarloosd worden. Bovendien genezen ze minder goed, omdat de doorbloeding van de huid verslechterd is. Dit verschijnsel is vergelijkbaar met (slag)aderontsteking bij niet-diabetici. Het treft ook de kleine slagaders en tast de nieren en het netvlies aan. In de helft van de gevallen is er sprake van een uitlokkende oorzaak.

Artikel gepubliceerd door Dr. Renaud Guichard op 01/04/2003

Bronnen: www.diabetes-vdv.be

Dit artikel maakt deel uit van het dossier De verschillende complicaties van diabetes