De cardiovasculaire weldaden van borstvoeding

Prematuren die met moedermelk worden gevoed, zouden tijdens de adolescentie een lager cardiovasculair risico lopen in vergelijking met prematuren die met flessenvoeding werden grootgebracht. Het effect van borstvoeding zou groter zijn dan het volgen van een dieet door volwassenen.

Het uitgangspunt was eenvoudig: de voeding van een jong kind speelt een essentiële rol in het latere optreden van een cardiovasculaire ziekte door atherosclerose. En het is de borstvoeding die een gunstige invloed heeft op het lipidenprofiel bij adolescenten die te vroeg werden geboren.Bij deze studie waren in totaal 926 pasgeborenen betrokken. Ze werden in twee groepen verdeeld: de ene groep had traditionele flessenvoeding gekregen en de andere een speciale melk voor prematuren. Het gemiddelde geboortegewicht bedroeg 1,4 kg (en hoogstens 1,850 kg) en de zwangerschapsduur bedroeg gemiddeld 31 weken.13 tot 16 jaar later werden meer dan 210 kinderen opnieuw onderzocht. Een volledige lipidenbalans toont aan dat prematuren die met een speciale melk werden gevoed in vergelijking met kinderen die gewone flessenvoeding kregen in hun adolescentie een veel kleiner risico van atheroom hebben, met in het bijzonder een daling van 14% van de LDL/HDL-cholesterolverhouding. Dit resultaat bevestigt vroegere studies die een daling van deze verhouding van 10 tot 16% vaststelden bij voldragen baby's in vergelijking met te vroeg geboren baby's. Ter vergelijking: een daling met 10% van het cholesterolgehalte bij volwassenen kan het cardiovasculaire risico met 25% en de mortaliteit met 13 tot 14% doen dalen. Deze studie is uiteraard verre van perfect aangezien niets wordt gezegd over de duur van de borstvoeding. Maar ze suggereert wel een gunstig cardiovasculair effect van moedermelk, dat gezien het grote aantal mensen dat door deze aandoeningen getroffen worden niet mag genegeerd worden. We herinneren eraan dat cardiovasculaire ziekten in de geïndustrialiseerde landen de belangrijkste doodsoorzaak zijn.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 22/11/2005 - 00:00

Bronnen: The Lancet, 363: 1571-1578, 15 mei 2004.