De actieve revalidatie van de penis

Als de penis geen spontane erecties meer krijgt, is het belangrijk om daar iets aan te doen! Als hij niet meer regelmatig in deze heilzame erectiele staat komt, kan hij te weinig zuurstof krijgen en zijn erectiereflex of zelfs zijn elasticiteit verliezen en eventueel zelfs wat kleiner worden!

Daarom stellen artsen vaak een actieve penisrevalidatie voor. Het sprekendste voorbeeld van deze methode is de prostaatoperatie. Als een chirurg een patiënt opereert wegens prostaatkanker zal hij er dan ook op letten dat hij de erectiezenuwen vrijwaart, om achteraf de seksuele mogelijkheden zoveel mogelijk in staat te houden. Maar zelfs als de chirurg heel voorzichtig en ervaren is, zal de patiënt gedurende een bepaalde tijd geen erecties meer krijgen. Dat is normaal, dat komt door de schok van de operatie. Ook al zijn de zenuwen perfect gevrijwaard, vaak werden ze toch uitgerekt en aangepast. Zij hebben tijd nodig vooraleer ze weer perfect werken. Zo zullen de erecties gedurende de drie eerste maanden na een dergelijke ingreep aan de prostaat zwak of zelfs onbestaand zijn. Vervolgens komt na drie tot negen maanden spontaan een beginnende stijfheid terug. En nog later, na 8 à 24 maanden, is de erectie opnieuw voldoende om weer seksuele betrekkingen mogelijk te maken.

Zo kunnen er twee jaar overgaan vooraleer men opnieuw op een correcte manier seksualiteit kan beleven. Twee jaar, dat is heel lang voor een penis om te weinig zuurstof te krijgen! Daarom doet men als preventie aan actieve penisrevalidatie. De revalidatie bestaat eruit dat er met behulp van een uiterst fijne naald een substantie in de penis wordt geïnjecteerd die een erectie opwekt. De drie eerste maanden zal er een heel lage dosis worden toegediend, zodat er een lichte bloed- en dus ook zuurstofdoorstroming mogelijk is, maar de zwelling heel beperkt blijft. Vervolgens, na drie maanden, kan de dosis actief worden opgetrokken om tot een erectie te komen die volstaat om de liefde te bedrijven.

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano, arts-seksuologe, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 12/04/2004 - 23:00