Darmonderzoek

1. Inleiding

Ook al kunnen de klachten van de patiënt duidelijk in de richting van de maag of darm wijzen, toch zal de dokter in de meeste gevallen een nader onderzoek willen of laten verrichten teneinde algehele zekerheid te krijgen. Onderzoek van ontlasting of bloed kan belangrijke aanwijzingen geven. Daarbij zijn nog andere methoden om de maag te bekijken: röntgenonderzoek (waartoe ook CT-scan en MRI-scan behoort) en endoscopie.Bij röntgenonderzoek krijgt men een beeld van de maag- en darmwand op een scherm of foto. De maagzweer is dan vaak te zien als en oneffenheid daarin. Bij endoscopie kijkt men via een soepel buizensysteem rechtstreeks in maag of darmkanaal.

2. Onderzoek van de maag- en darminhoud

Het maagsap, dat door cellen en klieren in de maagwand wordt geproduceerd, bestaat voor het grootste deel uit verdund zoutzuur (circa 0,3 procent) met daarnaast onder andere het enzym pepsine en het hormoon gastrine.Daar het zoutzuur in de maag zo'n belangrijke rol speelt bij het ontstaan van zweren en andere maagklachten, zal bij het vermoeden van een maagzweer altijd uitgebreid onderzoek van het maagsap worden verricht.Een dunne slang met diverse openingen aan het eind wordt door mond of neus van de patiënt via keel en slokdarm in de maag geschoven. Via deze slang kan maagsap uit de nuchtere maag worden geheveld voor onderzoek naar hoeveelheid, zuurgraad en eventueel achtergebleven voedselresten, terwijl tevens kan worden nagegaan wat de reactie op prikkeling van het maagslijmvlies is.De patiënt moet nuchter zijn, omdat de aanwezigheid van voedsel in de maag een verkeerd beeld van volume en concentratie van het zuur in het maagsap zal geven. De arts kan de ligging van de slang met een röntgenapparaat controleren.Via de slang wordt maagsap opgeheveld, dat in een flesje of buisje wordt opgevangen en vervolgens in het laboratorium wordt onderzocht. Het maagsap kan met tussenpozen of continu worden afgezogen, afhankelijk van de aard van het onderzoek dat de arts wil verrichten.Teneinde een zo goed mogelijk beeld van eventuele afwijkingen in de productie van maagzuur te krijgen, zal de specialist de maag onder verschillende omstandigheden hevelen, waarbij de klieren van de maagwand worden geprikkeld. Vroeger gaf men de patiënt tijdens het onderzoek een proefontbijt, tegenwoordig wordt een injectie toegediend met synthetisch gastrine (pentagastrine).In het algemeen wordt het maagzuur onder drie verschillende omstandigheden geheveld:- basale afscheiding van maagzuur;- afscheiding na normale prikkeling;- afscheiding na maximale prikkeling.Door het op gezette tijden hevelen van de maaginhoud en het in kaart brengen van de verkregen resultaten, is het mogelijk een goed beeld te krijgen van hoeveelheid en zuurgraad van het maagsap. Tevens verkrijgt men inzicht in de reactie op prikkeling.

Bronnen: Medica Press