Citrusvruchten in de kijker

Ze zijn dé stervruchten van de winter. Wie? De citrusvruchten natuurlijk! Hun rijkdom aan vitamine C beschermt ons tegen de winterkou, maar da's lang niet hun enige voedingstroef. Een bijzondere fruitfamilie onder de loep…

• Uitgeperst als een citroen
• De pomelo
• Een sinaasappelschil

Laten we beginnen met de kleinste en de zoetste: de clementine. Ze verschilt van de mandarine, die groter is en meer pitten bevat, maar qua voedingswaarde zitten beide vruchten dicht in elkaars buurt. De clementine heeft een hoog watergehalte (meer dan 85 %), wat er een uitstekende dorstlesser en tegelijk een zeer caloriearme (16 kcal per stuk, nettogewicht!) vrucht van maakt, zodat u ze naar hartelust mag verorberen. De clementine behoort tot de vitamine C-rijkste vruchten: ongeveer 41 mg per 100 g (het gehalte kan variëren van 20 tot 62 mg). Bovendien bevat ze veel bètacaroteen of provitamine A, vitamine E en vitamines van de B-groep (vooral B9). Bij de mineralen voert kalium de hoofdtoon, gevolgd door magnesium en ijzer. Het vezelgehalte daarentegen is vrij bescheiden (1,4 g per 100 g). Ten slotte is de clementine ook rijk aan sommige polyfenolen (flavonoïden, anthocyanen en xantofyllen), krachtige antioxidanten die de werking van vitamine C versterken, vooral de vaatbeschermende.

Uitgeperst als een citroen

Net als alle andere citrusvruchten is de citroen een opmerkelijke vrucht door zijn hoog vitamine C-gehalte: 52 mg per 100 g. De citroen heeft zijn eigen polyfenolen (naringoside, hesperidoside…), die ook een gunstige invloed hebben op de vitamine C. Hij levert ook een groot aantal vitamines van de B-groep, een beetje vitamine E (0,8 mg per 100 g) en een flinke dosis vezels (2,1 g per 100 g). Hij bevat zeer weinig suikers en is dus bijzonder caloriearm (14 kcal voor een kleine citroen, nettogewicht), maar bevat daarentegen veel organische zuren, vooral citroenzuur, die hem zijn typische zure smaak bezorgen (hij is ongetwijfeld de zuurste vrucht op aarde…). Verder is hij zeer rijk aan kalium, dat bij zijn metabolisme alkaliniserende residuen afgeeft. Dat zorgt ervoor dat de citroen ondanks zijn zure smaak absoluut niet verzurend is voor het organisme, in tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt.

Artikel gepubliceerd door Nicolas Rousseau, diëtist en voedingsdeskundige op 08/02/2005