• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    0 mening
  • Commentaren (0)

Cidex®: een besmetting met gevolgen

Cidex®: een besmetting met gevolgenHet Wetenschappelijk Instituut voor de Volksgezondheid heeft een eindrapport gemaakt van de affaire Cidex®, een ontsmettingsmiddel voor medisch materiaal. Er zou geen massale besmetting hebben plaatsgevonden, maar het instituut sluit individuele gevallen ook niet uit...

Iets meer dan 2 jaar geleden is er veel te doen geweest over de affaire Cidex®. Cidex® is een ontsmettingsmiddel van de laboratoria Johnson & Johnson Medical dat dient om endoscopiemateriaal te desinfecteren. Het desbetreffende lot bleek de gebruikte instrumenten niet goed te ontsmetten. Daardoor hebben de patiënten die in die periode een endoscopie hebben ondergaan, blootgesteld aan een risico op infectie.

Belgische enquête

In mei 2000 hebben de Minister van Volksgezondheid en de Hoge Raad voor Hygiëne het Wetenschappelijk Instituut voor de Volksgezondheid gevraagd de impact van de affaire op de volksgezondheid te onderzoeken.Het instituut heeft zijn verslag nu klaar. De studie werd uitgevoerd in 84 ziekenhuizen; bijna 35.000 patiënten werden uitgenodigd voor een bloedafname en ongeveer 25.000 patiënten zijn op die uitnodiging ingegaan.De frequentie van hepatitis B en hepatitis C bleek niet hoger te zijn dan in de algemene bevolking.

Schadeloosstelling?

Dat betekent evenwel niet dat er geen individuele gevallen van besmetting zijn geweest. Het Wetenschappelijk Instituut voor de Volksgezondheid besluit dat het incident het aantal infecties bij de patiënten niet heeft verhoogd. Patiënten van wie de klinische en/of biologische gegevens wijzen op de mogelijkheid van een recente infectie, moeten echter worden gevolgd. Wat een eventuele schadeloosstelling betreft, vinden ze dat de patiënt het voordeel van de twijfel moet krijgen daar het niet mogelijk is een eventueel verband tussen het incident en de besmetting uit te sluiten.

Artikel gepubliceerd door op 29/04/2002

Bronnen: Wetenschappelijk Instituut voor de Volksgezondheid, rapport 2002.

Vindt u het artikel interessant?
 

Meer weten