Chocolade: onverzadigbare passie of softdrug?

Of een zoektocht naar psychologisch actieve stoffen?

Neurofysiologen hebben zich op hun beurt afgevraagd of deze selectieve voorkeur voor chocolade misschien wordt aangewakkerd door een zoektocht naar psychologisch actieve stoffen. Resultaat: ze hebben er een behoorlijk aantal gevonden die in de chemische samenstelling van een cacaoboon voorkomen. Chantal Bismuth, professor toxicologie aan het Hôpital Lariboisière te Parijs legt uit dat "cacao een complexe stof is die is opgebouwd uit minstens 800 verschillende moleculen, waarvan een aantal een gekende farmacologische werking hebben", zoals serotonine.

De antidepressieve werking van chocolade Deze eigenschap wordt door sommige gepassioneerde liefhebbers geprezen; deze werking kan te maken hebben met de lichte hoeveelheid serotonine die in de samenstelling van chocolade wordt teruggevonden. Serotonine is een stof die normaal gezien aanwezig is in de hersenen en een invloed heeft op het humeur. Overigens beïnvloeden sommige antidepressiva, zoals Prozac® in het bijzonder de afscheiding van serotonine.
Chocolade, een bron van plezier dat verder gaat dan zinnelijke pretNeurofysiologen hebben eveneens aangetoond dat chocolade een afscheiding van opiumpeptiden veroorzaakt in de hersenen, met andere woorden kleine opiummolecules. Deze vaststelling zou het feit verklaren dat chocolade niet alleen een aangename smaak heeft, maar ook een toename van een veeleer "hersengestuurd" plezier veroorzaakt.
Chocolade, een psychische stimulansIn het rijtje stoffen in de samenstelling van chocolade staan ook cafeïne, theobromine, salsolinol en fenylethylamine. Deze drie stoffen zijn moleculen die de aandacht en waakzaamheid stimuleren. Bovendien wordt van theobromine gedacht dat het een stimulerend effect heeft op het centrale zenuwstelsel en het hart. Theobromine bevordert de spierwerking en stimuleert de eetlust. Cafeïne is ook alom bekend in de bestrijding van vermoeidheid, de stimulering van de intellectuele activiteit en het verhogen van de aandacht.
Chocolade, een bron van welzijn ... Recent hebben onderzoekers in de samenstelling van chocolade eveneens een kleine hoeveelheid anandamide aangetoond, een stof die effecten vertoont die vergelijkbaar zijn met die van cannabis! In een artikel dat in 1996 werd gepubliceerd, leggen ze uit: "Onze intense drang naar chocolade zou niet enkel te wijten zijn aan zijn smaak en textuur, maar ook aan het toenemende gevoel van welzijn dat te vergelijken is met de werking van cannabinoïden die in cannabis aanwezig zijn.'

Is chocolade een (soft)drug?

Chocolade zou dus een voedingsmiddel voor plezier, welzijn, voor sommigen stressverlagend en voor anderen depressiewerend zijn. In sommige gevallen zou de consumptie van chocolade een werkelijk afhankelijkheidsgedrag vertonen. Volgens Henri Chaveron, specialist en professor biologie en toxicologie, zijn de "verslaafden" op zoek naar de combinatie van psychoactieve effecten van chocolade. In een gesprek dat werd gepubliceerd in Psychologie magazine, wordt uitgelegd: "Chocolade (zwarte uiteraard) is een bijzonder voedingsmiddel. Zijn smaak en geur samen zijn een onmiddellijke bron van plezier, een sensuele ervaring. Maar hij wekt ook andere aangename ervaringen op als gevolg van zijn chemische samenstelling en psychofysiologische effecten. Het pseudo-compulsieve gedrag, de behoefte die hij creëert bij bepaalde liefhebbers en de verschillende effecten die na het eten ervan plaatsvinden, leiden ertoe dat aan deze farmacologische component een toenemend belang wordt toegeschreven. Zijn stimulerende effecten, waarvan werd vastgesteld dat zij de neuronen en spieren stimuleren, maar ook zijn euforiserende, stressbestrijdende en seksueel stimulerende effecten zijn afkomstig van de bioactieve substanties in chocolade. Het zijn deze ervaringen die de liefhebber van chocolade opzoekt. Het mag dus niet verbazen dat sommigen chocolade gebruiken en anderen chocolade misbruiken en uiteindelijk "verslaafd" raken aan een wettelijk toegestane (soft)drug."

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Feldman op 29/04/2003