Cataract kan op elke leeftijd worden geopereerd

Gezichtsstoornissen ten gevolge van het verouderen treden vaak geleidelijk op. Vanaf de leeftijd van 50 jaar wordt een leesbril noodzakelijk voor presbyopie (problemen om voorwerpen op afstand duidelijk te zien), maar dan kunnen er nog 20, 30 jaar voorbijgaan... tot men plots de krant niet meer kan lezen of niet meer naar de TV kan kijken zonder vermoeid te raken. Als de gezichtsstoornis wordt veroorzaakt door cataract, heeft men nog tijd om er iets aan te doen, zelfs op de leeftijd van 85 jaar.

• Cataract in een notendop
• Welke zijn de oorzaken?
• Hoe cataract behandelen?
• Hoe verloopt de ingreep?
• Na de heelkundige ingreep
• Welke preventie?
• Tenslotte: raadplegen, ongeacht de leeftijd...

Cataract in een notendop

Cataract (staar) is een troebeling van de ooglens (die achter de iris [regenboogvlies] ligt) die aanleiding geeft tot bijzonder hinderlijke gezichtsstoornissen. In extreme gevallen wordt de pupil "wit". De gezichtsscherpte vermindert onvermijdelijk; eerst kan men minder goed ver zien. Het oog wordt gevoeliger voor verblinding. Cataract is een zeer frequente aandoening: 37 tot 59% van de personen van 75 tot 84 jaar lijdt aan cataract.

Welke zijn de oorzaken?

De leeftijd is de belangrijkste oorzaak van progressieve troebeling (opacificatie) van de ooglens. Dit type cataract, seniele cataract genaamd, tast over het algemeen beide ogen aan, maar niet noodzakelijk symmetrisch.Cataract kan ook te wijten zijn aan een andere algemeneaandoening of een oogziekte. Een trauma of een ontsteking van het oog kunnen de ooglens troebeler maken. Frequente oorzaken zijn ook diabetes en stoornissen van het calciummetabolisme.Congenitale cataract (aanwezig bij de geboorte) is een derde type cataract.

Artikel gepubliceerd door Aanpassing: Pierre Dewaele op 19/05/2002 - 23:00

Bronnen: Dr. Stéphanie Lehmann, www.aneas.fr, rubriek publicatie, oftalmologie, "Evaluatie van de heelkundige behandeling van cataract bij volwassenen", februari 2000. Arcand-Hebert. Précis de Gériatrie, tweede editie. Maloine. 336-346.