Buikspieren: iedereen is ermee bezig!

Tegenwoordig integreren sportbeoefenaars, welke sport zij ook beoefenen, de versteviging van hun buikspieren in hun trainingsprogramma. Daar zijn heel wat redenen voor!

• Een goede basis dankzij de buikspieren
• Niet alleen een kwestie van wilskracht
• Vermijd gevaarlijke oefeningen

Een goede basis dankzij de buikspieren

Wanneer we aan de spiergroepen denken die actief zijn bij het lopen, tafeltennissen of zwemmen, denken we meestal niet spontaan aan de buikspieren. We zouden er nochtans aan moeten denken… Die spieren zijn rechtstreeks betrokken bij de juiste stand van het bekken en de wervelkolom. Zij beïnvloeden daardoor de doeltreffendheid van onze bewegingen en zorgen voor een efficiënte loopstijl en/of een goede veerkracht, waarbij het lichaam telkens op een optimale manier opveert. Wie daarentegen een slap lichaam heeft, verspilt veel energie en slaagt er niet in om een degelijke prestatie neer te zetten.

Niet alleen een kwestie van wilskracht

Wanneer men aan een krachttrainingsprogramma van de buikspieren begint, moet men weten dat de buikspieren bestaan uit spieren die onder invloed staan van de menselijke wil (zoals de grote rechte buikspier) en andere die onafhankelijk van de wil functioneren (dwarse of schuine spieren). Deze laatste, die men soms ook 'diepe spieren' noemt, werken dus niet op bevel. Hun samentrekking gebeurt spontaan als reactie op een specifieke activiteit. Vandaar het huidige succes van al die evenwichtsoefeningen op grote ballen die heel wat training vergen om de techniek onder de knie te krijgen. Wat de klassieke buikspieren betreft, moet men er wel voor zorgen dat men er niet zomaar aan begint. Meestal gaat men als volgt aan de slag: ga op de grond liggen met de voeten plat op de grond of onder een kast, knieën gebogen. Houd uw handen in de nek en kom met uw bovenlichaam omhoog. Sommigen vervolledigen de beweging met enkele rotaties van de romp: met de handen in de nek, raakt men eerst een knie, dan de andere, telkens met de tegenoverstaande elleboog, rechts-links, en opnieuw. In termen van krachttraining, spreekt men hier van 'crunch' (van het Engels 'to crunch' dat 'kauwen, knarsen' betekent).

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 16/06/2008 - 23:00