Buik: hoe krijg ik het opgeblazen gevoel weg?

De vertering van voedingsmiddelen verloopt via een proces van bacteriële fermentatie. In bepaalde gevallen is de productie van gassen groter, wat leidt tot opgeblazen gevoel en flatulentie. Waarom en wat kunt u eraan doen?

• Opeenstapeling van gas
• Bepaalde voedingsmiddelen produceren meer gas dan andere (zie onderstaande lijst)
• Maar ook constipatie, aërofagie en bepaalde lever- en darmaandoeningen kunnen een rol spelen
• Enkele tips
• Belangrijkste voedingsmiddelen die een opgeblazen gevoel en flatulentie veroorzaken

Opeenstapeling van gas

Op het einde van het spijsverteringsproces, wanneer de voedingsmiddelen in de dikke darm, het colon, terechtkomen, worden door een normaal proces van bacteriële fermentatie gassen gevormd. Door de opeenstapeling van deze darmgassen kan men last krijgen van een opgeblazen gevoel en flatulentie. Sommige fenomenen bevorderen deze gasvorming.

Bepaalde voedingsmiddelen produceren meer gas dan andere (zie onderstaande lijst)

Dat is het geval bij voedingsmiddelen die suiker, koolhydraten (trage suikers) en voedingsvezels bevatten. Melkproducten kunnen, als ze in grote hoeveelheden en op korte tijd worden genuttigd, ook een grotere gasvorming veroorzaken en leiden tot een opgeblazen gevoel. Omgekeerd is het interessant om weten dat personen die al lange tijd (meerdere maanden) geen melkproducten hebben gegeten, te maken kunnen krijgen met een lactose-intolerantie, wat zich uit in een opgeblazen gevoel en flatulentie zodra ze opnieuw melkproducten eten. We merken op dat een overvloedige en vetrijke maaltijd, die dus moeilijk verteerbaar is, kan zorgen voor spijsverteringsproblemen omdat de werking van de darmen daardoor wordt vertraagd.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 27/03/2006 - 23:00
Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 19/04/2011 - 10:38

Bronnen: Guide familial des symptômes sous la direction du Dr André H. Dandavino - Copyright Rogers Media, 2005.