Bronchitis

Onder bronchitis verstaat men een ontstekingsproces van de luchtpijpvertakkingen of bronchiën

• 1. Inleiding
• 2. Acute bronchitis
• 3. Chronische bronchitis
• 4. Bronchiolitis

1. Inleiding

In de meeste gevallen is ook de luchtpijp (trachea) aangedaan; men spreekt dan van een tracheobronchitis. Een bijzonder ontstekingsproces betreft de bronchioli of de allerkleinste luchtpijpvertakkingen: bronchiolitis. Klinische indelingVanuit klinisch oogpunt maakt men onderscheid tussen een acute en chronische bronchitis. Bij beide ziektebeelden overheerst het hoesten, de overmatige slijmproductie en benauwdheid met pijn op de borst.Zodra een acute bronchitis ondanks behandeling langer dan drie maanden blijft bestaan, noemt men deze bronchitis chronisch. De chronische bronchitis wordt gekenmerkt door de voortdurende aanwezigheid van ziekteverwekkers in de luchtwegen, voor het merendeel Haemophilus influenzae en pneumokokken.Omdat vooral de Haemophilus influenzaeüzeer moeilijk blijvend uit de luchtwegen verdreven kan worden (men heeft aangetoond, dat er diep in en onder het slijmvlies van de bronchiën Haemophilus influenzae achterblijft), is het begrijpelijk, dat deze recidiverende infecties op den duur complicaties veroorzaken, zoals emfyseem en bronchusdeformaties (bronchiëctasieën).

2. Acute bronchitis

Bij dit ziektebeeld is sprake van een acute ontsteking van de slijmvliezen van trachea en bronchi. Gewoonlijk is het een infectie, veroorzaakt door een virus of een bacterie. Soms spelen schimmels, allergische factoren, fysische en chemische agentia een rol bij het ontstaan van het ontstekingsproces. Het meest bekend en ook het meest voorkomend is de gewone verkoudheid veroorzaakt door een virus. Dan volgen andere virusinfecties. De bacteriële infecties worden vaak, zo niet altijd, voorafgegaan door virale infecties. Neisseria, pneumokokken, stafylokokken en streptokokken worden het meest aangetroffen.Stafylokokkeninfecties hebben een hoge morbiditeit (ziektekans) en mortaliteit (sterftekans) en komen vooral voor bij mensen, die ten gevolge van de aanwezigheid van stafylokokken veelvuldig steenpuisten of geïnfecteerde huidwonden hebben. SymptomenEen acute tracheobronchitis begint meestal met een pijnlijke keel, hese stem, hoofdpijn, algemene malaise, rillerigheid en pijn in rug en spieren. Deze verschijnselen worden meestal gevolgd door irritaties van het neusslijmvlies met afvloed van diffuus, waterig, muceus (slijmig) secreet. De temperatuur is licht verhoogd (38°C), soms in ernstige omstandigheden hoger (39-40°C).Het slijmvlies van de bovenste luchtwegen is rood en gezwollen. Hierna ontwikkelt zich in de regel een droge prikkelhoest, gevolgd door een productieve hoest met weinig wit, slijmerig sputum; later veel en geel mucopurulent sputum, waarin cellen en bacteriën worden gevonden.Het sputum ontstaat als gevolg van afbraak van oppervlakkig slijmvlies, infiltratie van witte bloedlichaampjes en hypersecretie van de klieren van het slijmvlies. Na twee tot vijf dagen is de temperatuur meestal weer gedaald. Het hoesten kan twee tot drie weken aanhouden.In het beginstadium worden boven de longvelden geen afwijkingen gehoord. Zodra er secreet in de bronchiën voorkomt, kunnen allerlei rhonchi worden gehoord. Wanneer de bronchitis afdaalt naar de bronchioli kunnen fijne rhonchi met gebieden van consolidatçe van longweefsel worden waargenomen. In de regel gaat de acute tracheobronchitis vanzelf over met volledige genezing, herstel van structuur en functie. Bij de behandeling spelen sulfapreparaten en antibiotica een wezenlijke rol.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Ziekten en aandoeningen, rubriek Hart, Borst, Longen, Bloedsomloop