Bronchitis

3. Chronische bronchitis

Chronische bronchitis is een aandoening van zowel de bronchiën als de bronchioli, die gekenmerkt wordt door kortademigheid en het ophoesten van sputum (al of niet in combinatie met andere ziekteverschijnselen) gedurende drie maanden of langer dan een jaar.De klachten verergeren door infecties van de luchtwegen, door weersinvloeden en door inademing van verontreinigde lucht (inclusief roken). De patiënt met chronische bronchitis ondervindt veel ongemak maar is zelden zo ziek dat hij arbeidsongeschikt is.Het begin van de aandoening wordt gekenmerkt door een bacteriële besmetting waarna de patiënt blijft hoesten en bij elke griep of neusverkoudheid ook direct weer bronchitis krijgt. Er zijn echter ook gevallen waarin het begin sluipend en geleidelijk is.Gezonde mensen produceren in de bronchusboom per etmaal ongeveer 250 ml slijm uit de slijmproducerende en bekercellen. Dit slijm veroorzaakt geen hoest, maar wordt geleidelijk door de trilhaarcellen naar boven geschoven en ingeslikt. Bij chronische bronchitis is de slijmproductie vergroot, maar ook het aantal bekercellen is toegenomen.Hoewel niet precies bekend is hoeveel extra slijm wordt geproduceerd alvorens dit als sputum wordt opgehoest, is het aannemelijk dat een sterke overproductie van slijm het trilhaarepitheel weer in zijn werking remt.Kleine bronchi kunnen door slijmproppen afgesloten raken, waardoor infecties ontstaan. Misschien is ook nog beschadiging van het trilhaarepitheel (bijvoorbeeld door een virusinfectie) nodig om bacteriën de gelegenheid te geven zich in de bronchuswand te nestelen en zich daar te vermeerderen.Het is waarschijnlijk dat de overvloedige slijmproductie een fundamentele afwijking bij chronische bronchitis is. Een sluitende verklaring heeft men hiervoor nog niet kunnen vinden.Bij fysisch onderzoek vindt men snorrende en piepende rhonchi. De diagnose wordt gesteld op het chronisch ophoesten, het opgeven van sputum en de afwezigheid van andere oorzaken, zoals bijvoorbeeld tuberculose, longvliesontsteking en schimmelaandoeningen.Ook bij de chronische bronchitis spelen antibiotica bij de behandeling een essentiële rol. De preventie moet vooral gericht zijn op het vermijden van luchtweginfecties en een rookverbod. Verder worden ook bronchus-verwijdende middelen, hoestmiddelen en expectorantia voorgeschreven.

4. Bronchiolitis

Onder een bronchiolitis, ook wel capillaire bronchitis genoemd, verstaat men een acute ontsteking van de bronchioli, die vooral bij zuigelingen en kleine kinderen kan voorkomen. De aandoening wordt veroorzaakt door een respiratoir virus, terwijl soms een bacteriële superinfectie optreedt. Naast de normale symptomen van een bronchusaandoening ziet men ook sterke polypnoe (versnelde ademhaling) en cyanose (blauwzucht).De prognose is meestal gunstig. De aandoening reageert in het algemeen positief op antibiotica. Zo nodig wordt zuurstof toegediend en worden bronchodilatatoren en corticosteroïden gegeven.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Ziekten en aandoeningen, rubriek Hart, Borst, Longen, Bloedsomloop