Boulimie, meer dan een eetstoornis

Boulimie is een eetstoornis die voorkomt bij 2% van alle vrouwen en bij 4 à 8 % van alle vrouwelijke studenten. De ziekte krijgt veel aandacht in de media, ook omdat het ideaal van de hyperslanke vrouw dat zowat overal te zien is steeds vaker onder vuur genomen wordt. De reden: vooral bij jonge meisjes zorgt het zogenaamde ideaal voor heel wat leed.

• Wat is de oorzaak van boulimie?
• Wat zijn de gevolgen van boulimie?
• Hoe behandelen?

De ziekte die boulimie is, wordt officieel gedefinieerd door de DSM IV, dé Amerikaanse 'bijbel' van mentale aandoeningen. Daarin staan een aantal criteria om te bepalen of iemand al dan niet met boulimie kampt:

A. Herhaalde episoden van eetaanvallen of hyperphagie. Zo'n episoden moeten er als volgt uitzien:
1. Het eten van een hoeveelheid voedsel in een tijdspanne van niet meer dan twee uur die beduidend groter is dan de hoeveelheid die de meeste mensen eten binnen diezelfde tijd en in dezelfde omstandigheden.
2. Het gevoel geen controle te hebben over de hoeveelheden voedsel en ook niet over het stoppen met eten.
B. Compensatiegedrag om gewichtstoename te vermijden (zelfopgewekt braken, overmatig gebruik van laxeermiddelen en diuretica, overmatige lichaamsbeweging).
C. De episoden met eetaanvallen en het compensatiegedrag om gewichtstoename tegen te gaan moeten gemiddeld twee keer per week plaats hebben gedurende minstens drie maanden vooraleer er sprake is van boulimie.
D. Het zelfbeeld wordt sterk beïnvloed door de lichaamsvorm en het lichaamsgewicht.
E. De stoornissen duiken niet op bij mentale anorexie.

Wat is de oorzaak van boulimie?

Op psychisch vlak lijkt een meisje met boulimie evenwichtig, iemand die goed in zijn vel zit.
Maar het is een feit dat zo'n meisje een rolletje speelt van iemand die zich goed voelt, terwijl ze niet zelfzeker is, niet van haar lichaam houdt, haar look niets vindt en bang is dat men niet van haar houdt.
En daar gedraagt ze zich naar, ze doet soms wanhopige pogingen om in de smaak te vallen bij anderen waarbij ze zichzelf en haar aspiraties uit het oog verliest. Men zou kunnen stellen dat ze niet weet wie ze is, dat ze leeft in functie van de blik van ‘de anderen' en dat ze er niet in slaagt om een positief zelfbeeld op te bouwen. Ze gaat steeds op zoek naar bevestiging van negatieve oordelen, bij zichzelf en bij anderen, of die nu ingebeeld zijn of niet. Het meisje is bang om te tonen wie ze echt is omdat ze zich niet kan inbeelden dat iemand haar dan op prijs zou stellen.
Het meisje zoekt middelen om haar leven onder controle te krijgen. Het controleren van het lichaamsgewicht wordt dan een heuse obsessie en de eetstoornissen zijn niet meer dan het spreekwoordelijke zichtbare topje van de ijsberg. Dat gedrag lijdt tot crisissen van boulimie die op hun beurt schaamte veroorzaken die gecompenseerd moet worden, enz. Het is een vicieuze cirkel.

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano op 15/05/2007