Borstvergroting

De borsten van een vrouw bestaan voornamelijk uit vetweefsel en borstklieren. De borstklieren voeren vocht af in de melkgangen, die een verbinding vormen tussen de klieren en de tepel. De tepel wordt omcirkeld door een gepigmenteerde ring, de tepelhof of areola.

Voor vrouwen die ontevreden zijn over de grootte, vorm of positionering van hun borsten bestaat de mogelijkheid, hun borsten te laten vergroten door middel van borstimplantaten. Die implantaten zijn in allerlei formaten verkrijgbaar, en ze zijn veelal gevuld met fysiologisch-zoutoplossing of siliconen gel. Borstimplantaten met zoutoplossing worden tegenwoordig het meest gebruikt.

Voor borstvergroting met zoutoplossingimplantaten is een kleine chirurgische insnijding voldoende, onder de borst, langs de rand van de tepelhof of in de oksel. De implantaten zijn vaak lege zakjes van siliconemateriaal. Die worden via de insnijding ingebracht en dan onder de borstspier of tussen de borstspier en het bestaande borstweefsel geplaatst. Daarna worden de zakjes met behulp van een injectiespuit met fysiologisch-zoutoplossing gevuld.

In het begin is de operatieplek gezwollen en gevoelig, later vervaagt de incisiewond en krijgen de borsten een meer natuurlijke vorm. Deze operatie kan verschillende complicaties met zich meebrengen, die vóór de operatie met de dokter moeten worden besproken.

Artikel gepubliceerd door Blausen (Collectief) op 17/01/2011