Borstkanker en seks

...heb zelf hormonale borstkanker gehad: chemo, operatie, bestraling, medicijnen (tot 5 jaar na dato) met alle gevolgen van dien. Je bent totaal een ander mens geworden door alles: je lichaam, je geest, je herkent helemaal NIETS meer...helemaal niets!!! Alles is anders: je wordt dikker, je botten doen pijn van je kruin tot je tenen, je hebt de hele dag opvliegers, en je bent dood- en doodmoe. Vanalles geprobeerd op het sexuele vlak... ik kan jullie vertellen: die smeerseltjes tegen vaginale droogte helpen helemaal niets. Het is een heel pijnlijke aangelegenheid om te vrijen: het is en blijft schuurpapier, tot bloedens toe, wat je ook probeert! Wij vreeën regelmatig, de pijn op de koop toenemend, en het gevoel van mijn partner (die zich er ook niet prettig bij voelde) er ook bij op de koop toenemend. Uiteindelijk kon mijn partner er niet meer mee omgaan en is de relatie beëindigd. Ook heel pijnlijk en een groot litteken op mijn ziel. Waarom is die verdomde sex zo belangrijk?? Ik kon en kan dit niet begrijpen. Je bent aan het vechten voor je leven, en dan lijkt me sex zoooo onbelangrijk; dat je het samen fijn hebt en intimiteit ervaart (in de vorm van naast elkaar liggen, genieten van de dag, GENIETEN VAN ELKAARS GEZELSCHAP...want dat kan nog), dát was belangrijk voor mij. Hij ervoer het echter anders, en had wel behoefte aan sex. Ik ben geen man en kan me ook niet invoelen hoe het voor een man is: daar zit wellicht ook een groot deel van het probleem. Het verschil in de ervaring. Voor een vrouw is hand in hand op de bank (zéker als je in het behandelplan zit/medicijnen gebruikt) voldoende: een man ervaart over het algemeen (wil niet generaliseren) sex als intimiteit en het geeft hem gevoel van binding (zo lees ik uit de boeken). Helaas hebben wij het niet op kunnen lossen. We zien elkaar nog steeds en proberen begrip op te brengen voor elkaars situatie: een heel lastige weg, die we liefdevol proberen te bewandelen.