Bètablokkers beschermen het hart tegen adrenaline

Bètablokkers zijn de belangrijkste geneesmiddelen in de cardiologie. Ze verminderen de effecten van stress op het hart en beschermen na een infarct tegen recidives.

• Een constante bescherming van het hart
• Enkele bekende bijwerkingen
• Succes is niet mogelijk zonder regelmaat

Na een hartinfarct is het belangrijk om het hart minder arbeid te laten verrichten, om een terugval te vermijden. Vandaar het nut van bètablokkers: ze verlagen de hartslag, het belangrijkste element van de hartarbeid.

Een constante bescherming van het hart

Zoals hun naam aangeeft, is het werkingsmechanisme van deze geneesmiddelen blokkerend: ze verhinderen de werking van adrenaline, het hormoon dat we afscheiden in stresssituaties en dat onze hartslag en onze bloeddruk verhoogt. Adrenaline wordt afgescheiden door de bijnieren (adrenal in het Engels, vandaar de benaming adrenaline) en zet zich vast op de bèta-adrenerge receptoren van hart en bloedvaten. Bètablokkers werken dan ook in op die receptoren. Bètablokkers hebben verschillende heilzame effecten: ze doen niet alleen de hartslag en de bloeddruk dalen, maar verminderen ook de prikkelbaarheid van het hart, dat daardoor weinig gevaar loopt voor sommige ritmestoornissen zoals extrasystolen. Dankzij de combinatie van die drie effecten hebben bètablokkers een groot vermogen om het hart constant te beschermen. Dat vertaalt zich concreet in een sterke daling van de mortaliteit na een hartinfarct en in een langere levensduur bij hartinsufficiëntie.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 09/12/2003

Bronnen: Michel Fischbach, " Guide pratique du cardiaque " (" Praktische gids voor hartpatiënten "), Uitgeverij Frison Roche 2002.