Bergziekte: kom van bij de eerste symptomen naar beneden!

De bergziekte kan iedereen treffen, ook de grootste sportievelingen en ook op minder dan 2.000 meter hoogte. De eerste symptomen mogen niet geminimaliseerd of verdoezeld worden, want er kunnen algauw complicaties optreden met een soms fatale afloop.

• Niemand is er vrij van!

Bergziekte is al bekend sinds de Spanjaarden in de 16de eeuw het Andesgebergte veroverden. Over het precieze ziektemechanisme is nog altijd weinig geweten, maar de symptomen zijn makkelijk te herkennen: hoofdpijn, misselijkheid en eetlustverlies. Ook al zijn ze onschuldig, toch moeten ze ernstig genomen worden en moet de persoon in kwestie onmiddellijk weer afdalen. Er kunnen zich immers complicaties voordoen: braken, evenwichtsverlies en zelfs gedragsstoornissen, die op een long- of hersenoedeem wijzen, mogelijk met dodelijke afloop. Elk jaar doen er zich ongevallen voor door gebrek aan informatie of door nalatigheid (dergelijke symptomen kunnen tijdens het sporten als een teken van zwakheid beschouwd worden, dus worden ze algauw verdoezeld of geminimaliseerd).

Niemand is er vrij van!

Bergziekte is zeer courant en kan iedereen treffen, man of vrouw, jong of oud, sportief of niet. Tussen 10 en 15 % van de bergsporters heeft er last van op minder dan 2.000 meter hoogte, bijna 50 % tussen 3.000 en 4.000 meter en 75 % tussen 4.000 en 5.000 meter.Er bestaat geen wondermiddel tegen: onmiddellijk terugkeren is de boodschap!

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache op 19/08/2003

Bronnen: Jean-Paul Richalet, professor geneeskunde aan de universiteit Parijs XIII en wetenschappelijk directeur van de Association pour la recherche en physiologie de l'environnement (Arpe, Vereniging voor onderzoek naar omgevingsfysiologie), " Tout savoir sur la santé en montagne ", Ed. Favre, juni 2003.