Bekkenbodemtraining: een noodzakelijke fase na de bevalling

Gepubliceerd door Isabelle Eustache op 01/04/2003 - 00h00
-A +A

Na een bevalling zou ongeveer 30 % van de vrouwen last hebben van urineverlies. Dit probleem verdwijnt weliswaar in de meeste gevallen, maar kan bij een volgende zwangerschap of na de menopauze opnieuw opduiken. Bekkenbodemtraining ("perineale reëducatie") is sterk aan te raden als preventie.

PUB

Bekkenbodemtraining is een pijnloze therapie die haar doeltreffendheid heeft bewezen en absoluut noodzakelijk is na de bevalling. De bekkenbodem omvat een reeks spieren, ligamenten en membranen die de organen in het kleine bekken ondersteunen. De spieren worden sterk uitgerekt tijdens de zwangerschap en de bevalling, en vinden soms moeilijk hun oorspronkelijke veerkracht terug. Doordat ze verslappen, kan er urineverlies ontstaan, vooral dan bij een inspanning, hoesten, lachen, niezen of hevige emoties.

Latere gevolgen

Een slechte bekkenbodembeheersing kan seksuele betrekkingen bemoeilijken of een prolaps veroorzaken (verzakking van de organen). Op langere termijn dreigt er echter urine-incontinentie te ontstaan, met name bij een volgende zwangerschap of tijdens de menopauze, doordat naast de uitrekking die bij de bevalling is ontstaan, ook de weefsels verouderen. Bekkenbodemtraining na de bevalling is dan ook enorm belangrijk om deze problemen te voorkomen.

Bij postnatale consulten controleert de arts hoe het staat met de bekkenbodemspieren en schrijft hij zo nodig verschillende bekkenbodemtrainingssessies voor bij een kinesist(e) (de Sociale Zekerheid betaalt 10 sessies volledig terug). De uitrekking van de bekkenbodem hangt af van diverse factoren: aanzienlijke gewichtstoename, lange bevalling, verschillende zwangerschappen zonder bekkenbodemtraining, gewicht van het kind enz. Bekkenbodemtraining zal uiteraard voorgeschreven worden als er al urineverlies is, maar ook als preventie. Deze training moet trouwens altijd de versterking van de buikspieren ("abdominale reëducatie") voorafgaan, die pas aan te raden is na drie maanden. Er mag mee gestart worden zodra de bilnaad genezen is.

Wat houdt bekkenbodemtraining precies in?

Een reeks technieken om vrouwen te leren hoe ze hun bekkenbodemspieren moeten beheersen en versterken. Deze intravaginale (of intrarectale) training heeft als doel de samentrekkingen van de hefspier van de anus (de belangrijkste bekkenbodemspier) te stimuleren en te registreren. Dat gebeurt door middel van manuele versterking (contractie tegen de vinger) en biofeedback, een elektrische registratie via een vaginale sonde, waarbij een visueel of een geluidssignaal de samentrekking en ontspanning van de spieren weergeeft. Op die manier wordt de vrouw zich beter bewust van een verschijnsel waarvan ze voordien geen weet had. Ook elektrostimulatie met een vaginale sonde wordt vaak toegepast; daarbij worden ritmische contracties veroorzaakt.Deze training is zeer doeltreffend en wordt soms alléén voorgeschreven. Toch horen er per definitie ook heel eenvoudige oefeningen bij die elke dag thuis moeten worden uitgevoerd, om urineverlies tegen te gaan. Slechts een paar minuutjes oefenen per dag kunnen al voldoende zijn om de bekkenbodemspieren te versterken.

Gepubliceerd door Isabelle Eustache op 01/04/2003 - 00h00
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB
Lees ook
Incontinentie: het taboe doorbreken Geüpdatet op 18/03/2002 - 00h00

Incontinentie is een reëel probleem in onze maatschappij. Maar deze aandoening ligt nog in de taboesfeer en er lijkt weinig tegen te doen. Urineverlies komt voor bij ongeveer 1 vrouw op 6 en 1 man op 20 ouder dan 30 jaar. De frequentie neemt uiteraar...

Meer artikels