Behandeling van gokverslaafden

Voor gokverslaafden zijn geldspelen een echte drug. Het spel neemt een centrale plaats in in hun leven, terwijl de rest uit elkaar valt. En als ze niet meer spelen, worden ze depressief of angstig. Hoog tijd om hulp te vragen.

• Gokkers sluiten zich af van de werkelijkheid en raadplegen jarenlang geen enkele arts
• Naar de arts, de eerste gesprekspartner van de gokverslaafde
• Eerste stap van de behandeling: zich bewust worden van de verslaving
• De tweede fase: psychotherapie
• Cognitieve en gedragstherapie: de beste behandeling
• Gokkersgroeperingen

Het is moeilijk te geloven, maar men kan ook verslaafd zijn zonder drugs te gebruiken. Dat is met name het geval bij verstokte gokkers die verslaafd zijn aan gokspelen.

Gokkers sluiten zich af van de werkelijkheid en raadplegen jarenlang geen enkele arts

Vaak zeggen dergelijke gokkers, als ze voor het eerst een arts opzoeken, dat ze zich lange tijd niet bewust zijn geweest van wat er zich afspeelde. Gokkers die ten prooi vallen aan speelkoorts, blijken de zin voor werkelijkheid te verliezen tot de dag dat een druppel de emmer doet overlopen. Een scheiding, een ontslag, een bankverbod en plots zakt de gokker in elkaar; hij wordt met zijn neus op de feiten geduwd en beseft nu pas de ernst van zijn verslaving waarvoor zijn omgeving hem nochtans reeds herhaaldelijk heeft gewaarschuwd, maar hij heeft nooit willen luisteren. Hij weet niet meer van welk hout pijlen maken.

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Feldman, bewerkt door Dr. Philippe Burton op 19/11/2002