Arginine verdacht gemaakt

Arginine is een molecule die heel erg in is. Het zit in de vorm van poeder in supplementen die de spiermassa zouden doen toenemen en ook in een aantal energiedrankjes.

• Probleem: het ruikt vies!
• Stop!

Het succes van arginine bij sporters is niet verbazingwekkend. Dit aminozuur is de unieke voorloper van stikstofmonoxide (NO) dat de bloedvaten toelaat hun elasticiteit te behouden maar ook om te dilateren en opnieuw te samen te trekken bij elke hartslag. Om die reden krijgt het aminozuur een bijzondere plaats in de preventie van hart- en vaatziekten. Arginine zou de bloedflux verhogen en het transport van zuurstof en voedingsstoffen in de cellen verbeteren.

Probleem: het ruikt vies!

Aangezien de hierboven opgesomde eigenschappen kan het niet anders dan dat arginine heel wat aanhangers heeft. Maar u moet weten dat de molecule in poedervorm een geur heeft van een vuilbak gevuld met garnalenpellen die minstens een hele week stond te gisten in de zon. Van zodra men de verpakking opent neemt de geur de volledige ruimte in. Men moet dan ook echt wel gemotiveerd zijn. Bovendien heeft het mogelijk geen enkel effect. Of een nefast effect. In januari 2006 verscheen een studie uitgevoerd door professor Steven Schulman van de afdeling cardiologie van de Universiteit van Maryland (*). De besluiten hadden het effect van een ijskoude douche in de wetenschappelijke wereld. Tot dan werd gedacht dat de soepelheid van de arteriën een troef was voor een goede cardiovasculaire gezondheid. Met een weinig arginine hoopte men hun natuurlijke soepelheid te behouden en het circulatoir systeem te onderhouden. Men ging dit na bij 153 patiënten die een hartinfarct hadden. De studie zou twee jaar duren volgens de gebruikelijke opzet: dubbel blind versus placebo. Maar de studie diende vroegtijdig te worden stopgezet na zes maanden! In de groep die het supplement met arginine kreeg toegediend overleden zes patiënten tegenover nul in de andere groep.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 30/12/2008

Bronnen: (*) Schulman SP, Becker LC & Coll. (2006): Jama, 295 (1)