Antioxidanten in de voeding van sportbeoefenaars

Sportieve prestaties vergen heel wat van het lichaam en hebben een zeker effect op de celveroudering. Om dit proces te vertragen, zijn antioxidanten zeer belangrijke bondgenoten.

• De vrije radicalen beschadigen onze cellen
• Een slaatje antioxidanten
• Een remedie zo oud als de wereld

De vrije radicalen beschadigen onze cellen

De industrie van de voedingssupplementen bestookt ons onophoudelijk met capsules met antioxidante eigenschappen, die er prat op gaan de vrije radicalen onschadelijk te maken. Deze vrije radicalen zijn zeer reactieve en onstabiele moleculen die tijdens de zuurstofcyclus verschijnen. Hieruit volgt een vorm van celvandalisme, die de oorzaak zou kunnen zijn van talrijke pathologieën, die het kraakbeen, maar ook de pezen en de spieren aantasten. Sportbeoefenaars hebben hier zeker mee te maken. Tijdens de inspanning stijgt hun zuurstofverbruik en onvermijdelijk zorgt een deel van dit uiterst toxisch gas voor de productie van vrije radicalen. Op zich is deze reactie niet verontrustend. Integendeel, de aanvallen van de radicalen versterken op de een of andere manier het lichaam door de klassieke aanpassingsprocessen die op gang komen. Problemen kunnen echter ontstaan wanneer het afweersysteem te veel werk heeft. Om goed te kunnen functioneren, moet dit afweersysteem een beroep doen op verschillende micronutriënten, 'antioxidanten' genoemd, zoals vitamine C, selenium, zink, vitamine E, provitamine A, enz.

Een slaatje antioxidanten

Hiermee rekening houdend zouden we geneigd zijn de consumptie van die antioxidanten aan te moedigen. Nochtans zijn weinig onderzoeken erin geslaagd de doeltreffendheid van deze methode nauwkeurig te meten. Antioxidanten zijn zeker essentieel voor sportbeoefenaars, maar ze zullen betere resultaten opleveren als we ze innemen in de vorm van fruit of groenten. En wanneer we die antioxidanten, omwille van een of andere medische reden, toch moeten innemen in de vorm van geneesmiddelen, is het belangrijk dat die vorm zoveel mogelijk lijkt op wat de natuur ons biedt.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 02/06/2009