Anorexie en boulimie kunnen ook voorkomen na 40 jaar!

Flagrante ontkenning

Deze eetstoornissen worden vaak miskend en dus niet altijd behandeld. Het is trouwens meestal de omgeving - de partner of de dochter - die zich zorgen maakt omdat de patiënte geleidelijk vermagert of overdreven begint te sporten. Maar of het nu om tieners of om veertigers gaat: dergelijke patiëntes ontkennen hun problemen en weigeren er iets aan te doen.

Eetstoornissen vereisen een multidisciplinaire aanpak: het voedingsevenwicht moet hersteld worden, in samenwerking met een voedingsdeskundige, en ook het lichaamsbeeld moet bijgestuurd worden (waarbij een redelijk en haalbaar streefgewicht wordt vastgelegd), in samenwerking met een psychotherapeut. Die leert de patiënte ook het noodzakelijke rouwproces door te maken, zodat ze haar voortdurend veranderende lichaam leert te aanvaarden. Deze voedingsaanpak moet aangevuld worden met een cognitieve en gedragsaanpak om de schadelijke gewoonten en de hinderlijke gedachteschema's bij te sturen.

Het is ook essentieel om de misvattingen over voeding en fysiologie recht te zetten: gewichtstoename met de leeftijd, de typische veranderingen tijdens de menopauze, risico op ondergewicht enz. Ook relaxatietherapie kan de vrouw weer verzoenen met haar lichaam.

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 11/04/2012
Créé initialement par Isabelle Eustache, bewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste le 02/08/2005

Bronnen: Congrès Hebdo, le Quotidien du médecin, 17 juni 2005.

Dit artikel maakt deel uit van het dossier Psychische problemen en voeding: een vicieuze cirkel