Alles weten over een depressie

5. Behandeling

Afhankelijk van de aard en de ernst van de depressie zal de behandelende arts een keuze maken en de behandeling richten op: - enkele gesprekken; - een of meerdere geneesmiddelen (zoals bijvoorbeeld Prozac); - suggesties omtrent leefregels; - psychotherapie. Evenmin als er slechts één oorzaak is, is er één behandelingsmethode. De meeste depressieve reacties of stemmingen kan men als normaal beschouwen, die, als ze weinig ernstig zijn, niet lang duren en geen bijzondere therapie behoeven. Normale stemmingsschommelingen brengen menigeen voor kortere perioden in een depressieve stemming. De laatste jaren zijn veel medicijnen ontdekt die met succes depressieve reacties doorbreken. Terwijl vroeger alleen medicijnen gebruikt werden met niet veel meer dan stimulerende eigenschappen, past men tegenwoordig middelen toe die ingrijpen op stofwisselingsprocessen die met de depressie in verband staan. Psychotherapie Psychotherapie is nog steeds een beladen woord, dat dikwijls geassocieerd worden met gek-zijn en de psychiater. Psychotherapie bestaat voornamelijk uit gesprekken waarin de therapeut volgens omschreven wetenschappelijke methoden probeert storende conflicten, gevoelens en gedragingen dusdanig te bewerken dat de cliënt ze kan verminderen of opheffen. Afhankelijk van de aard en de ernst van de aandoening wordt een aantal therapievormen toegepast. Ontdekkende therapieën In deze vormen van psychotherapie gaat het erom dat de patiënt iets 'ontdekt' in plaats van 'bedekt', namelijk de storende emotionele conflicten, angsten en ook de manier van doen, die vaak hun wortels in de vroege jeugd hebben en nu oorzaak zijn van de klachten. Deze onbewuste conflicten duiken steeds opnieuw in allerlei hinderlijke vormen op. Ontdekken betekent dat men zich in de therapie van deze storende en zich herhalende patronen bewust wordt en dat men gaandeweg kan ervaren en inzien dat men niet op dezelfde manier hoeft te leven als men tot nu toe heeft gedaan. Gedragstherapie Met gedragstherapie wordt bedoeld dat men zich in de therapie voornamelijk met gedragsproblemen bezighoudt: storend gedrag dat als 'te veel' wordt ervaren (bijvoorbeeld te veel ruzie maken), of storend gedrag dat als 'te weinig' wordt ervaren (bijvoorbeeld van je afbijten). Meestal wordt eerst een tijd gesproken over wat zich aan concrete problemen voor-doet; vervolgens bepaalt men samen met de therapeut, waaraan gewerkt zal worden. Zo kan aan heel concrete zaken gewerkt worden, meestal een of tweemaal per week. Partner-relatietherapie en gezinstherapie Partner-relatietherapie kan aangewezen zijn wanneer problemen voortkomen uit of inwerken op de relatie tussen twee partners. Het is een vorm van therapie waaraan beide partners deelnemen, met de bedoeling dat zij gezamenlijk verduidelijking en oplossing van hun problemen zoeken. Het kan voorkomen dat niet alleen de relatie tussen twee partners aanleiding geeft tot problemen, een depressieve stemming of een conflict, maar dat ook de kinderen bij de problemen betrokken zijn. In dat geval kan gezinstherapie aangewezen zijn, in welk geval het hele gezin aan de behandeling deelneemt.

Artikel gepubliceerd door Medica Press op 10/03/2003

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Ziekten en aandoeningen, rubriek Hersenen, Zenuwen, Geheugen, Geestesgesteldheid, Slaap