• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    0 mening
  • Commentaren (0)

Alles is in orde. . .

Alles is in orde. . .Mevrouw, -of meneer- er is niets mis met u. Dit zinnetje, of een gelijkaardige opmerking, krijg je vaak te horen bij de arts na een check-up waarbij er niets abnormaals aan het licht kwam. Maar dergelijke mededelingen worden niet altijd goed onthaald!

Als een arts zegt: 'alles is in orde', dan wilt hij de patiënt die hem raadpleegt in de eerste plaats geruststellen. Maar hij wil ook zichzelf geruststellen! Artsen zijn namelijk vooral opgeleid om ernstige ziekten snel op te sporen en te behandelen. Dat wil nog niet zeggen dat de arts graag ernstige aandoeningen opspoort.

Het probleem is dat de patiënt en de arts vaak niet noodzakelijk dezelfde zorgen delen. De patiënt denkt niet altijd aan een ernstige ziekte als hij zijn arts opzoekt. Als een arts zegt: 'alles is in orde', dan bedoelt hij doorgaans niets meer dan: 'de onderzoeken brachten niets ernstigs aan het licht'.Die mededeling klinkt niet noodzakelijk geruststellend voor de patiënt Hij blijft met een aantal vragen zitten: - Dacht de arts dat er iets ernstigs met mij aan de hand was? En zo ja, wat? Kunnen mijn symptomen wijzen op een ernstige ziekte? - Heb ik genoeg onderzoeken ondergaan? Als er meer gespecialiseerde onderzoeken werden uitgevoerd, had men dan wel een ernstige aandoening kunnen opsporen? - Als ik het goed begrijp, heb ik pijn of last terwijl er niets aan de hand is? Zit het dan in mijn hoofd? - Denkt de arts dat ik doe alsof ik ziek ben? Dat ik simuleer? Dat ik uit ben op ziekteverlof? - Wat kan je doen om je beter te voelen als je ergens last van hebt terwijl men je zegt dat alles in orde is? - Wie moet ik nu raadplegen? Wat moet ik nu doen? De geneeskunde lijkt mij niet te kunnen helpen. . .

Als een arts u zegt dat alles in orde is dan moet u dat aanmoedigen om al die vragen te stellen. Wat voor een arts 'niets' of 'niet ernstig' is kan voor u wel behoorlijk belastend zijn of uw dagelijks leven vergallen. U mag niet denken dat u maar moet lijden in stilte omdat er 'niets aan de hand is' of 'omdat het in uw hoofd zit'. Aarzel niet om aan te dringen bij uw arts. Niet om meer onderzoeken te krijgen voorgeschreven, maar wel om een verklaring te krijgen voor wat u voelt, ook al is het 'helemaal niet ernstig'. Doet u dat niet, dan is het risico groot dat de pijn of de hinder aanhoudt en dat u hoe langer hoe angstiger wordt. Daar wordt u niet beter van, integendeel!

Artikel gepubliceerd door op 13/09/2005

Vindt u het artikel interessant?