• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    0 mening
  • Commentaren (0)

Al dan niet het geslacht van uw baby kennen

Al dan niet het geslacht van uw baby kennen Ook al willen de meeste ouders (70%) het geslacht van hun baby kennen nog vóór de geboorte, het gaat hier niet om een verplichting, maar om een persoonlijke beslissing.

Het geslacht van de toekomstige baby kan bepaald worden tijdens de tweede echografie (rond de 22ste week amenorroe). De onzekerheid komt meestal door de ligging van de baby, waardoor zijn geslachtsorganen niet altijd even duidelijk zichtbaar zijn. Bij dit onderzoek, ook wel morfologische echografie genoemd, wordt elk lichaamsdeel van de foetus grondig onderzocht, vooral dan het hart, de urinewegen, de hersenen, de ledematen (waarbij vingers en tenen geteld worden), de wervelkolom, het gezicht en eventueel ook het geslacht, als het de baby belieft tenminste… Het geslacht bepalen, gebeurt immers niet systematisch, omdat het niet relevant is voor de medische follow-up van de zwangerschap.Vandaar dat u bij het begin van het onderzoek uw wensen kenbaar moet maken, ook als u het geslacht niet wilt kennen, om flaters te vermijden… Toen de echografie nog niet lang bestond, aarzelden de artsen niet om het geslacht van de baby bekend te maken, ook als hun dat niet gevraagd werd. Vandaag zijn ze veel voorzichtiger, gezien de problemen waarmee veel moeders kampen. Het geslacht van de toekomstige baby kennen, kan immers zware repercussies hebben.

Een rem op de verbeelding

Sommige koppels kunnen zich beter voorbereiden op de geboorte als ze het geslacht van hun toekomstige baby kennen, maar andere hebben het daar moeilijk mee omdat die informatie een rem zet op hun verbeelding. De fantasiewereld die ze hebben opgebouwd, stort ineens in. Bovendien beïnvloedt het hun relatie: plots ontstaat er een driehoeksverhouding waarbij ze hun baby al een naam en een volwaardige identiteit geven, ook al is hij er nog niet. En dan is er ook nog het risico op ontgoocheling, bijvoorbeeld als het koppel een meisje wil, maar er zeker van is dat het een jongen wordt of omgekeerd. Toch komen bijna alle moeders over hun ontgoocheling heen als hun baby niet het gewenste geslacht heeft. We mogen ook niet vergeten dat geslachtsbepaling noodzakelijk is bij geslachtsgebonden erfelijke aandoeningen. Het is dan ook belangrijk om zijn motivaties, vrees of bijgeloof te analyseren.

Een soms delicate keuze

Sommige koppels willen graag het geslacht van hun toekomstige kind kennen, anderen weigeren resoluut: hun kind is welkom, of het nu een meisje of een jongen is. Soms wil de ene ouder het weten en de andere niet. In die omstandigheden is het altijd beter dat de ouder die het geslacht wil kennen, het discreet vraagt aan de echografist, om frustraties te vermijden, en uiteraard het "geheim" bewaart tot aan de bevalling. In de praktijk moet u altijd uw wensen kenbaar maken aan de arts. Twijfelt u, dan kunt u er beter de spanning in houden tot u uw beslissing hebt genomen. In de regel is het aan te raden om de seksuele identiteit van uw toekomstige baby te aanvaarden en er ook niet te veel energie in te stoppen, anders kan een eventuele diagnosefout moeilijk te verwerken zijn en kan uw ontgoocheling een flinke domper zetten op de vreugde waarmee elke geboorte gepaard gaat.

Artikel gepubliceerd door op 16/11/2004

Bronnen: Christine Schilte, prof. René Frydman, " Attendre bébé ", édition Hachette.

Vindt u het artikel interessant?