Afslankingsgids 2009

Verdikt u gemakkelijk? Leg u er niet zomaar bij neer! Ook al neemt obesitas zo fors toe dat het al als een epidemie wordt beschouwd en is het gros van de zogeheten afslankingsdiëten tot mislukken gedoemd, toch kan u met enkele eenvoudige en voor de hand liggende maatregelen uw gewicht op peil houden en zelfs afvallen.

Honger, genot, verzadiging

Wanneer we honger hebben en aan tafel gaan, genieten we meteen van wat we eten. Dat gevoel wordt opgevangen door receptoren in de mond en in de maag. Deze receptoren sturen de informatie naar de hersenen die ze registreren en opslaan. De hersenen tellen de hoeveelheid calorieën en voedingsstoffen (eiwitten, vetten, koolhydraten) die door de mond zijn gegaan. Wanneer de hersenen oordelen dat de hoeveelheid die we nodig hebben bijna bereikt is, dan sturen ze een teken van verzadiging, zodat we spontaan stoppen met eten. Het eetgenot vermindert naarmate de verzadiging optreedt: wat aanvankelijk zeer lekker leek toen we honger hadden, lijkt minder en minder aantrekkelijk, waardoor we geen zin meer hebben om nog te eten. We stoppen dan met eten omdat we de nodige dosis voedingsstoffen en calorieën binnen hebben en omdat we een voldaan gevoel hebben.
Het smaakgenot heeft niets te maken met de kwaliteit van wat we eten. Ook niet met het feit dat het gerecht of het dessert lekker is of niet. Wanneer we honger hebben, lijkt alles lekker, zelfs wanneer het gerecht middelmatig is van kwaliteit! De situatie is totaal anders wanneer de honger gestild is: het beste gebak, uw lievelingsgebak, zal niet smaken op het einde van een maaltijd, wanneer u al verzadigd bent. Bent u niet verzadigd, dan zult u er nog van kunnen genieten. Hebt u het gevoel dat u bijna genoeg gegeten hebt, dan zullen de eerste hapjes nog smaken, maar de rest niet meer.
Indien men dan blijft eten en zichzelf dwingt om alles op te eten zonder er plezier aan te beleven, dan overschrijdt men de grenzen van de hoeveelheden die het lichaam nodig heeft. En men wordt dik...

Snel eten maakt dik

Wie gewoon is om snel te eten, heeft geen tijd om te letten op sommige gewaarwordingen. De hersenen krijgen dan de tijd niet om de nodige informatie te registreren zodat ze ook niet in staat zijn om geleidelijk een teken van verzadiging te geven.
Wat is daarvan het gevolg? Ofwel eet men tot men uiteindelijk toch een teken van verzadiging aanvoelt, ofwel gaat men van tafel zonder zich voldaan te voelen. Niet veel later krijgt men bijgevolg opnieuw zin om iets te eten en men begint te snoepen.
Wanneer men voor de televisie of het computerscherm eet, of op straat, is het resultaat identiek: een gebrek aan aandacht voor het eten. Wie eet zonder te letten op wat hij eet, gaat uiteraard de nodige hoeveelheden overschrijden en... dik worden.

1 2 3

• Stuur dit artikel naar een vriend
• Print dit artikel
• Schrijf je in op de nieuwsbrief