Additieven: wat gaat er schuil achter de E's... ?

E425, E526,... wat doen die " autowegennamen" op de verpakkingen van eetwaren? Het zijn de benamingen die de Europese Unie geeft aan de additieven, stoffen die aan onze levensmiddelen worden toegevoegd en die aan strenge regels onderworpen zijn. In Europa bestaan er momenteel 315 wettelijk toegestane additieven en de lijst wordt regelmatig herbekeken. Een woordje uitleg.

• 44 kleurstoffen: E1..
• 39 conserveringsstoffen: E2...
• 60 emulgatoren, verdikkingsmiddelen, stabilisatoren en geleermiddelen: voor het
• 15 antioxidanten: E3...
• 13 zoetstoffen: E9..., E420 en E421
• 144 niet onder te brengen stoffen

De beroemde E's... boezemen vaak angst in, omdat ze vaak verkeerd begrepen worden of te onduidelijk zijn. Toch mogen we er het volste vertrouwen in hebben, want voor een additief zo'n codenaam kan krijgen, moet het aan strenge criteria voldoen en het wordt ook regelmatig gecontroleerd.

Om te beginnen moet zo'n stof aan een technologische, duidelijk vastgestelde behoefte beantwoorden. Daarnaast mag de stof ook geen enkel gevaar voor de gezondheid (bij de wettelijk toegestane doses) inhouden in de huidige stand van het wetenschappelijke onderzoek. En tot slot mag hij geen verwarring creëren bij de consument.

Elk additief dat niet in de lijst is opgenomen, is verboden. En nu over tot de lectuur van de 'kleine lettertjes'.

44 kleurstoffen: E1..

Aan sommige producten worden kleuren toegevoegd of wordt de kleur hersteld om ze beter te doen ogen. Sommige van die kleurstoffen zijn natuurlijk en vaak extracten van plantaardige cellen: E100 - curcumine, E101 - vitamine B2, E162 - de rode kleurstof van rode bieten... Toch wordt het merendeel van deze kleurstoffen op synthetische basis geproduceerd.

Artikel gepubliceerd door Nicolas Rousseau, diëtist-voedingsdeskundige op 02/04/2007 - 23:00

Bronnen: Wetenschap en Techniek, n°238, maart 2007