Acrocyanose

Hierbij is sprake van een blauwige verkleuring van de uiteinden van het lichaam.

Bij sommige mensen treedt na geringe afkoeling kramp van de kleine vingerslagaders op, zodat de vingers wit en koud worden. Bij acrocyanose treft men koele blauwrode handen, onderbenen, oren en neus aan. De kleur van de huid wordt op die plaatsen bij verdere afkoeling helrood, terwijl bij warmte vaak een lichte zwelling kan optreden.Drukt men met de vinger op deze blauwachtig verkleurde (cyanotische) huiddelen, dan blijkt deze kleur gemakkelijk weg te drukken.De koelheid van de huid berust op een slechte arteriële bloedtoevoer door vaatspasmen, terwijl de blauwachtige verkleuring berust op een verwijding van het veneuze deel van de haarvaten ten gevolge van een verhoogde veneuze druk.Een min of meer scherp omschreven acrocyanose aan de onderbenen ziet men nogal eens bij meisjes en jonge vrouwen; sommige onderzoekers veronderstellen dat de verschillen in hormonale mechanismen tussen mannen en vrouwen hiervan een oorzakelijke factor is.Bij de ziekte van Raynaud treedt bij afkoeling een kramptoestand in de kleine slagaders op, die een langdurig zuurstoftekort (asfyxie) in de vingers geeft, met erop aansluitend een cyanose. De vaatkrampen gaan bij deze aandoening vaak gepaard met hevige pijnen.Door deze zich vaak herhalende circulatiestoornissen kunnen aan de vingers necrotische processen ontstaan, die langzame degeneratie van de vinger-eindkootjes (eindfalangen) ten gevolge kunnen hebben.

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Medische encyclopedie, rubriek Huid, nagel, haar