Aandachtsstoornis met of zonder hyperactiviteit : een miskende aandoening

Gepubliceerd door Dr. Catherine Feldman op 18/03/2003 - 00h00
-A +A

Aandachtsstoornis met hyperactiviteit (ADHD) is een gedragsprobleem dat in België vaak beschouwd wordt als een uitvinding van de Amerikanen. Met als gevolg dat te weinig kinderen de juiste behandeling krijgen. Bij volwassenen wordt de aandoening nog altijd onderschat. Ze worden door hun omgeving bestempeld als vergeetachtig, verstrooid, slecht georganiseerd, gejaagd of impulsief, terwijl artsen hen beschouwen als chronisch angstig-depressief of als een borderlinepersoonlijkheid. Toch lijden ze vooral onder hun gebrek aan erkenning.

PUB

Aandachtsstoornis met of zonder hyperactiviteit bij kinderen stond centraal in tal van onderzoeken, wat een beter inzicht heeft opgeleverd in deze stoornis en waardoor er aangepaste behandelingen konden worden ontwikkeld.

Het kind lijdt niet alleen aan een aandachtsstoornis en aan hyperactiviteit, maar is ook impulsief

Een hyperactief kind is altijd gejaagd en chaotisch: het komt overal aan, onderbreekt mensen voortdurend enz. Kinderen met alleen een aandachtsstoornis zijn discreter: ze zijn dromerig en hebben het moeilijk om zich te concentreren en de taken af te werken waaraan ze beginnen. Met andere woorden: ze "zappen" van de ene activiteit naar de andere. Hun schoolresultaten hebben daar zwaar onder te lijden. Daarnaast zijn ze ook altijd impulsief: ze beantwoorden al de vraag van de leraar nog vóór hij ze goed en wel heeft gesteld, reageren soms brutaal als ze met vriendjes spelen enz. Volgens deskundigen lijdt 3 tot 6 % van de kinderen van schoolgaande leeftijd tussen 6 en 12 jaar aan deze stoornis, voor het grootste deel jongens.

Psychologische of neurobiologische stoornis?

ADHD is in het verleden vaak toegeschreven aan psychologische of relatiestoornissen, temeer omdat er geen andere wetenschappelijke verklaring was voor het gedrag van deze kinderen. Het mysterie kan gedeeltelijk ontrafeld worden dankzij de vooruitgang in de neurobiologie. Vandaag blijkt namelijk dat ADHD vooral te maken heeft met een disfunctie van de hersenen, die op haar beurt het gevolg is van verstoringen van de neurotransmitters (een tekort aan serotonine en een teveel aan dopamine), kleine substanties die uitgescheiden worden door de hersenen. Sommige onderzoekers halen ook eventuele afwijkingen aan in het putamen, de hersenstructuur die mee het gedrag bepaalt. Anderen bewandelen dan weer het spoor van de genetische voorbestemdheid. Hoe dan ook, ADHD wordt veroorzaakt door diverse factoren en mag niet verengd worden tot een psychologische stoornis.

Gepubliceerd door Dr. Catherine Feldman op 18/03/2003 - 00h00
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB
Lees ook
Hyperactiviteit: een neurologische stoornis Gepubliceerd op 22/08/2014 - 16h28

Hyperactiviteit is een neurologische stoornis Het is een gevolg van een verstoorde hersenwerking waarvoor vandaag nog geen enkele afdoende behandeling bestaat. ADHD (attention deficit hyperactivity disorder/aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit...

Meer artikels