Aambeien: veel voorkomend, maar vaak in stilte gehuld

Iedereen weet wat aambeien zijn, heel veel mensen hebben er last van, maar slechts weinigen praten erover, wellicht omwille van de plaats waar ze zich bevinden. Deze aandoening is goedaardig maar uiterst pijnlijk. Gelukkig kan ze wel behandeld worden.

• Wat zijn de symptomen van aambeien?
• Welke factoren stimuleren of veroorzaken aambeien?
• De strijd tegen aambeien
• De behandelingen van aambeien

Wat zijn de symptomen van aambeien?

Aambeien zijn spataders die zich rond de anus bevinden. Ze kunnen intern of extern zitten. In dit laatste geval spreekt men van hemorroïdale prolaps. Aambeien kunnen zich uiten via twee soorten symptomen: - pijn, die soms hevig en onhoudbaar kan zijn, branderig gevoel, jeuk, pijnscheuten maar ook een gevoel van zwaarte of de indruk van een vreemd voorwerp in de anus. Ook hemorroïdale tromboses (blauwachtige, afgeronde en harde externe zwellingen ten gevolge van de vorming van een bloedklonter) kunnen veel pijn veroorzaken; - meestal bloedt de patiënt bij het ontlasten. Daardoor ontstaan er letsels van de bloedvaatjes die aan de hemorroïdale zone grenzen. Ze komen minder vaak voor, maar zijn een reden om een arts te raadplegen zodat ernstigere oorzaken, zoals kanker, kunnen worden uitgesloten.

Welke factoren stimuleren of veroorzaken aambeien?

Het optreden van aambeien wordt in de hand gewerkt door erfelijke factoren (bepaalde families hebben meer aanleg voor aambeien dan andere), constipatie en zwangerschap, wegens de veneuze hypertensie die de zwangerschap veroorzaakt. Parallel daarmee bestaan er factoren die aanleiding geven tot de aandoening, zoals een sedentair leven, een te vette voeding, alcohol, kruiden en warmte. Factoren die moeten worden vermeden, zijn vooral deze die een veneuze stagnatie of een stijging van de druk op de anale bloedvaten veroorzaken, waardoor de aderen zich gaan openzetten.

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 07/09/2011
Créé initialement par Dr. Philippe Presles, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste le 25/04/2006