Aambeien: blijf er niet mee zitten!

Aambeien zijn eigenlijk spataders (abnormale en blijvende verwijdingen van de aders), maar dan specifiek in de streek rond de anus. Veel mensen hebben er last van. Ze kunnen zeer hinderlijk en pijnlijk zijn en gaan vaak gepaard met bloedingen. Aambeien zijn op verschillende manieren te behandelen, maar wie er definitief van af wil moet ze operatief laten verwijderen.

• Aambeien, een veel voorkomende en pijnlijke kwaal
• Hevige pijn
• De bloedingen: onschuldig maar hinderlijk
• Onderzoek van de endeldarm is essentieel
• Wanneer moet u zich laten behandelen?
• Diverse behandelingen: met geneesmiddelen, plaatselijk, ambulant of chirurgisch
• Hemorroïdectomie

Aambeien, een veel voorkomende en pijnlijke kwaal

Aambeien zijn een aandoening die veel voorkomt op volwassen leeftijd.
Ze wordt bevorderd door factoren zoals constipatie (en het persen dat daarmee gepaard gaat), overgewicht (door de verhoogde bloeddruk die dat veroorzaakt) en een erfelijke aanleg.

De abnormale verwijding van de aders (spataders) rond de anus is permanent of tijdelijk en situeert zich in het kanaal van de anus of de endeldarm, of aan de uitgang van de anus. Men heeft het dan respectievelijk over inwendige en uitwendige aambeien.
Niet iedereen heeft er evenveel last van, maar in het ergste geval veroorzaken ze hevige pijn en bloedingen.

Hevige pijn

Aambeien veroorzaken niet systematisch klachten. Bij patiënten die er wel hinder van hebben, zijn de typische symptomen pijn en/of bloedingen.

De pijn kan zich uiten in een drukkend gevoel rond de anus als gevolg van een plaatselijke ontsteking van de verwijde ader (anitis van de aambeien). Als de pijn hevig en ondraaglijk is, gaat het gewoonlijk om een ader die bekneld raakt: doordat die is uitgezet, vormt er zich een knobbel aan de buitenkant van de anus (uitstulping). De vorming van bloedproppen aan de binnenkant van de ader kan ook hevige pijn veroorzaken (trombose van de aambeien). De ader gaat daarbij opzwellen, wordt blauwachtig van kleur en voelt hard aan.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 31/10/2006